خبرگزاری شبستان - سرویس قرآن و معارف: این حدیث از رسول الله صلی الله علیه و آله - محجه البیضاء، ج 1، ص 239 -  وارد شده است که: "ما من صلاه یحضر وقتها الا نادی ملک بین یدی الناس: ایها الناس! قوموا الی نیرائکم التی اوقدتموها علی ظهورکم فاطفئوها بطاتکم / هیچ نمازی نیست مگر این که چون وقت آن نماز فرا می رسد، فرشته ای در پیش روی مردمان ندا می کند: ای مردم! برخیزید به سوی آتشی که بر پشت خود افروخته اید، تا آن را با نماز خویش خاموش کنید."

این حدیث نورانی از رسول الله (ص) به روشنی وضعیت و نسبت ما را با دنیا نشان می دهد. دنیا حتی اگر حلال هم باشد، انسان را گرم و دلگرم می کند. توصیف قرآن کریم درباره دنیا دقیق و زیباست: "دنیا لهو و لعب" است بازیچه و رنگ و چه کسی است که وقتی دست او به رنگ و بازی آلوده شود، دلگرم به رنگ و بازی نشود. همه ما در پس زندگی امروز در هزارتوی رنگ و بازی افتاده ایم و گریزی هم نیست اما بیان نورانی و زیبای رسول الله (ص) در این باره خط مشی یک مسلمان را تعیین می کند که نماز مثل یک آتشنشان و مثل یک خاموش کننده عمل می کند آنجا که دنیا و طرح و نقشه هایی که در ذهن ما برای به دست آوردن از دنیا وجود دارد در وقت نماز آتش این معادله ها و محاسبات در ما فروکش می کند و دل مان نسبت به دنیا سردتر می شود. البته نمازی که بتواند ما را از دنیا بکَند و جدا کند  نه این که وسط نماز هم همچنان آن آتش ها در دل ما فروزان باشد.

آتشنان قلب من آتش قلب مرا خاموش کن

معیار و خط کش البته در این باره از زبان قرآن معلوم است. توصیف قرآن درباره نماز این است که: إِنَّ الصَّلاةَ تَنْهَى عَنِ الْفَحْشَآءِ وَالْمُنکَرِ.  نماز انسان را از درافتادن در غوغای فحشا و بدی ها و زشتی ها دور نگه می دارد. این همان بیان نورانی پیامبر (ص) است که وقتی در غوغای زندگی گرم شدید و دلگرم به تعلقات و وابسته های زندگی هنگامی که آتش دنیا در اندرون شما آنچنان گرم و گیرا شد که قلب هایتان را به تصرف خود درآورد و ملائکِ قلب ها یتان را به سمت سوختن کشاند در آن صورت است که باید پشت به دنیا ایستاده و رو به نماز و قبله قلب ها تا بدین وسیله نماز، آتشی را که در اندرون شما شعله ور است خاموش کند. چقدر زیباست که بدانیم هر اندازه که نماز ما با حضور قلب باشد انگار که آتش نشان ها قوی تر و مخازن آن ها از آتش خاموش کن ها غنی تر و بیشتر می شود و می توانند  دل ما را نسبت به دنیا به مثابه جایگاه سکون و سکونت دلسرد کنند  و هر اندازه که نماز ما قدرت کم تری داشته باشد در آن صورت است که آتش نشان ها نحیف تر و ضعیف تر می شوند  و توان آن ها برای خاموش کردن دنیا کم تر می شود.

آتش هایی که بر ابراهیم گلستان شد

این بیان از عارف بزرگ آیت الله قاضی آمده است که ایشان - نقل به مضمون  - می فرمودند با این که عیال وارم و زندگش مشکلات زیادی دارد، اما وقتی به نماز می ایستم هیچ کدام از آن مشکلات به ذهن من خطور نمی کند و نمی تواند مرا از یاد خدا منحرف کند. این همان نمازی است که می تواند مصداقی از آن نمازی باشد که در بیان رسول الله (ص) هم آمده است و توصیف زیبایی از بر هم زدن طرح و توطئه های دنیا برای انسان است تا قلب او را از یاد خدا منحرف کند اما نمازی با این خصوصیات می تواند دوباره آتش ها را در قلب انسان خاموش کند همچنان که این آتش ها بر ابراهیم، گلستان ش