قوی به سبک زینب(س)

گاهی در تاریخ، قهرمان‌ها شمشیر به دست ندارند؛ اما از هزاران جنگجو قوی‌ترند. حضرت زینب کبری(سلام‌الله‌علیها) از همین قهرمان‌هاست. بانویی که با ایمان، آگاهی و شجاعتش، مسیر تاریخ را عوض کرد. او در سخت‌ترین روزها ایستاد و اجازه نداد چراغ حقیقت خاموش شود.

حضرت زینب(س) در سال پنجم یا ششم هجری در شهر مدینه به دنیا آمد. وقتی زمان انتخاب نام او رسید، پدر و مادرش این کار را به پیامبر اکرم(ص) سپردند. پیامبر(ص) به فرمان خدا، نام «زینب» را انتخاب کرد؛ نامی که بعضی آن را «درختی زیبا» و بعضی «زینت پدر» معنا کرده‌اند. هر دو معنی دقیقاً به او می‌آید؛ چون زینب(س) هم زیبایی روح داشت و هم افتخار پدرش، امام علی(ع)، بود.

زینب(س) در خانه‌ای بزرگ شد که خانه نور و علم بود. پدرش امام علی(ع)، مادرش حضرت فاطمه زهرا(س) و برادرانش امام حسن و امام حسین(ع) بودند. طبیعی است که چنین دختری، از کودکی با ایمان، فهم درست و عشق به خدا بزرگ شود. امام صادق(ع) می‌فرماید پیامبر(ص)، زینب(س) را هم جزو فرزندان پاک حضرت زهرا(س) دانسته است؛ یعنی او جایگاهی ویژه و الهی داشت.

یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های حضرت زینب(س)، ایمان محکم او بود. وقتی در کاخ ابن‌زیاد از او پرسیدند: «دیدی خدا با برادرت چه کرد؟» زینب(س) بدون ترس جواب داد: «جز زیبایی چیزی ندیدم.» این حرف نشان می‌دهد او حتی در اوج غم، به خدا اعتماد کامل داشت.

زینب(س) فقط صبور نبود؛ خیلی هم دانا بود. حرف‌هایش در کوفه و شام آن‌قدر قوی و دقیق بود که همه را متعجب کرد. امام سجاد(ع) درباره‌اش گفت: «تو دانایی هستی که کسی به تو درس نداده.» یعنی علم او از دل ایمانش می‌آمد.

بعد از عاشورا، وقتی همه فکر می‌کردند ماجرا تمام شده، زینب(س) تازه رسالتش را شروع کرد. او پیام کربلا را به همه رساند و اجازه نداد خون شهدا فراموش شود. اگر امام حسین(ع) با شهادتش تاریخ را بیدار کرد، حضرت زینب(س) با ایستادگی‌اش آن بیداری را زنده نگه داشت.

حضرت زینب کبری(س) به ما یاد می‌دهد حتی وقتی همه‌چیز سخت است، می‌شود قوی ماند، حق را گفت و دنیا را تغییر داد. او زینت پدر و افتخار همیشگی تاریخ است.