روزهای پایانی ماه مبارک رمضان، روایتی از  برخی منابع غیر معتبر با عنوان "نمازی برای جبران ۲۰۰ تا ۶۰۰ سال نماز قضا شده"، دست به دست می شود.  این روایت بدون سند، زمان بجا آوردن این نماز را آخرین جمعه ماه رمضان، و چگونگی آنرا، ۴ رکعت و با دستوالعمل و سوره های خاص ذکر می کند( و البته برای بعد از پایان نماز، خواندن دعای؛ یا سامِعَ الصَّوتِ یا جامِعَ الفوَتْ یا مُحْیَ الْعِظام بَعْدَ الْمَوتْ... و الحمد الله رب العالمين الي يوم الدين).

دستورالعمل این نماز عجیب به پیامبر(ص) نسبت داده شده و آثار آن چنان تعجب برانگیز می باشد که حتی در ادامه همین روایت آمده که فاطمه زهرا(س) با تعجب از پیامبر(ص) پرسیدند: مگر هرکس چقدر عمر، و چه مقدار نماز قضا دارد؟!!!، و در پاسخ بیان شده، این نماز، حتی نمازهای قضا شده پدر و مادر(و آشنایان) را نیز جبران خواهد کرد!( بالاخره باید ۶۰۰ سال پر شود).

 این نماز با چنین خاصیتی، در کتاب‌هایی مانند « سرور العارفین»( با اسم روی جلد "هاشمی‌حسینی‌نژاد" با عنوان خطاط و نه نویسنده) و کتاب «معراج المؤمن» سید محمدتقی مقدم، آمده است که او هم بدون ذکر سند معتبر، روایت را به کتاب سرور العارفین نسبت داده است.

 اما حقیقت آن است که چنین ادعاهایی( حتی با عنوان روایت) نه با روایات معتبر«وجوب قضاء ما فات کما فات // وسائل الشیعه،ج‏۸، ص ۲۶۸. » همخوانی دارد و نه با عقل سازگار است که شخصی با چهار رکعت نماز، نمازهای قضای خود و آباء و اجدادش، آن‌هم تا600 سال گذشته را، یکجا، تسویه حساب نماید و نه در فتاوی هیچکدام از مراجع تقلید، چنین جایگزینی برای نماز قضا ذکر شده است.

این مطلب را به اشتراک بگذارید :