مناجات شبانه امام هادی علیه السلام

قطب راوندی در اخلاق و حالات حضرت امام هادی علیه السلام گفته است: وقتی شب می شد، رو به قبله مشغول عبادت می شد و ساعتی از عبادت باز نمی ایستاد. و بر تن شریفش لباسی بود از پشم و سجّاده اش  حصیری بود و پیوسته لب مبارکش در تسبیح ذکر خدا بود. و همچنین آمده است چندین نوبت که متوکل ملعون افرادی را برای بازرسی به منزل آن حضرت فرستاده بود، مأموران متوکل در هر دفعه که وارد خانه می شدند می دیدند که ام ...

قطب راوندی در اخلاق و حالات حضرت امام هادی علیه السلام گفته است: وقتی شب می شد، رو به قبله مشغول عبادت می شد و ساعتی از عبادت باز نمی ایستاد. و بر تن شریفش لباسی بود از پشم و سجّاده اش  حصیری بود و پیوسته لب مبارکش در تسبیح ذکر خدا بود.

و همچنین آمده است چندین نوبت که متوکل ملعون افرادی را برای بازرسی به منزل آن حضرت فرستاده بود، مأموران متوکل در هر دفعه که وارد خانه می شدند می دیدند که امام بر روی سجّاده حصیری اش مشغول عبادت و نماز خواندن بود، و یا قرآن تلاوت می کرد.

امام هادی علیه السلام هنگام شب به درگاه خدا روی می آورد و شب را با حالت خشوع، به رکوع و سجود سپری می کرد و بین پیشانی نورانی اش و زمین، جز سنگریزه و خاک حائلی وجود نداشت و پیوسته با خدایش در مناجات بود و عرض می کرد: «الهی مُسیی ءٌ قَدْ وَرَدَ وَ فَقیرٌ قَدْ قَصَدَ...» پروردگارا! گنهکاری بر تو وارد شده و تهیدستی به تو روی آورده است؛ تلاشش را بی نتیجه مگردان و او را مورد عنایت و رحمت خویش قرار ده و از لغزشش در گذر

این مطلب را به اشتراک بگذارید :