رعایت صحیح مخارج حروف و صحیح‌خوانی نماز یکی‌از مهم‌ترین ضروریات اقامه نماز است که باید توسط اساتید مسلط به قواعد صرف و نحو زبان عربی بیان شود، این در حالی‌است که آموزش تلفظ حروف که تلفظ آن‌ها در زبان عربی با زبان فارسی تفاوت دارد از اهمیت بالاتری برخوردار است. 
مهرداد ویسکرمی، در خصوص تلفظ حروف که تلفظ آن‌ها در زبان فارسی با زبان عربی متفاوت است، گفت: حرف «ح» در زبان عربی باید با گرفتگی خاصی در ایجاد شود این در حالی‌است که حرف «عین» در وسط حلق تلفظ می‌گردد.
وی در خصوص قرائت حروفی که بیان آن‌ها در زبان فارسی و عربی متفاوت است، تصریح کرد: حرف «ذال» در زبان عربی به این‌صورت قرائت می‌شود که نوک زبان بین دو دندان پیشین قرار می‌گیرد و به نرمی تلفظ می‌گردد این در حالی‌است که حرف «غین» در هنگام قرائت نماز باید به‌گونه‌ای تلفظ شود که جریان تنفس نگردد.
ویسکرمی با بیان این‌که تلفظ حرف «صاد» در زبان عربی مانند هر سین در زبان فارسی است، افزود: این حرف مانند حرف «سین» تلفظ می ‌شود اما باید به‌صورت درشت و پرحجم باشد.
عضو هیأت علمی گروه معارف دانشگاه علوم پزشکی لرستان با بیان اینکه حرف «ث» در زبان عربی به این‌صورت تلفظ می‌شود که باید نوک زبان به دندان پیش برخورد کند، عنوان کرد: حرف «طا» به‌صورت حرف «ت» فارسی است اما باید به‌صورت پرحجم تلفظ گردد.
این مفسر قرآن‌کریم افزود: گاهی در رکوع کلمه «سبحان» به‌صورت اشتباه می‌شود بدین معنا که حرف «ب» به‌صورت حرف «پ» تلفظ می‌گردد اما باید با نرمی این واژه را تلفظ کرد تا این مشکل تلفظی نیز برطرف شود.

 منبع : ایکنا

این مطلب را به اشتراک بگذارید :