پاسخ: آثار اجتماعي نماز جماعت را در چندین شاخص مهم مي توان يافت.
برقراري وحدت اجتماعي
نماز باعث بروز همکاري اجتماعي بين نمازگزاران مي شود؛ اگر اين همکاري بين مردم بصورت مبادله متقارن گرم (ياري و بيمه اجتماعي ) در شئونات مختلف زندگي اجتماعي باشد و اين همکاري ها افزايش يابد، زمينه براي انجام کارهاي خير که جنبه عمومي دارد و همچنين، تعهدات اجتماعي نمازگزاران نسبت به جامعه و افراد آن افزايش مي يابد. افزايش و گسترش همکاري هاي اجتماعي باعث ايجاد زمينه لازم براي افزايش مودت اجتماعي و موجب بروز مانعي عمده در مقابل نابرابري هاي اجتماعي مي شود. نماز باعث ايجاد گسترش حمايت اجتماعي بين نمازگزاران با يکديگر و با مردم ديگر مي شود. اين حمايت تنها در بعد مادي همجون کمک مالي به نيازمندان خلاصه نمي شود؛ بلکه در ابعاد مختلف عاطفي، معرفتي، منزلتي و... بوده و هر چه اين ابعاد گسترش بيشتري پيدا نمايند، ميزان استثمار و بهره کشي، ياس و خودکشي، محروميت اجتماعي و انفعال اجتماعي در جامعه کمتر مي شود.
هدايت جامعه بسوي عدالت اجتماعي
شرکت در نماز جماعت و آگاه شدن از مشکلات مردم بخصوص ضعفا براي برقراري عدالت است. امام جماعت با بيان خطبه هاي خود، مردم را ارشاد نموده، باعث بالا رفتن آگاهي وشعور اجتماعي مردم و مطلع شدن آنها از گرفتاري ها و مشکلات هم کيشان خود و به دنبال آن رفع آن گرفتاري ها و مشکلات مي شود؛ از اين جهت نماز وسيله اقامه قسط و عدل، و ارشاد به ان مي باشد.
جامعه پذيري افراد
نماز به صورت مستقيم و غير مستقيم در جريان جامعه پذيري افراد تاثير مي گذارد. تاثير مستقيم نماز در جامعه پذيري بدين صورت است که نمازگزاران با پذيرش و دروني ساختن ارزش هاي موجود در نماز، رفتاري مطابق با انتظارات جامعه اسلامي از خود بروز مي دهند. تاثير غير مستقيم نماز در جامعه پذيري بستگي به ميزان تاثير نماز و دين در سايز نهادها و نظام هاي اجتماعي در جامعه دارد. با توجه به تاثير فراوان نماز و دين در نهادها و نظام هاي اجتماعي در جامعه اسلامي مي توان بيان نمود که نماز تاثيري بنيادي در نهادها و نظام هاي اجتماعي جامعه داشته وبه همين ميزان، نماز تاثير غير مستقيم فراواني بر جامعه پذيري افراد دارد.
مانع بروز اختلالات هنجاري
اسلام عزيز و نماز به سهم خود جلوي اختلالات هنجاري، يعني قطبي شدن هنجاري« حالتي که بيش از نيمي از جمعيت جامعه تحت فشار هنجاري و تسلط اجتماعي نبوده، تعهدي نسبت به هنجارها نداشته باشد» تضاد هنجاري، تناقض هنجاري، ضعف هنجاريي و بي هنجاري را مي گيرد.
نماز باعث مي شود که اکثريت جمعيت جامعه (بخصوص نمازگزاران ) تحت فشار هنجاري قرار گيرند. در اين حالت از قطبي شدن هنجاري جلوگيري به عمل مي آيد؛ با اين امر، يکي از زمينه هاي پيدايش تضاد جلوگيري به عمل مي آيد، با اين امر، يکي از زمينه هاي پيدايش تضاد هنجاري محو مي شود ( قطبي شدن هنجاري يکي از زمينه هاي پيدايش تضاد هنجاري است ) از طرف ديگر، نماز با ارائه هنجارهاي هماهنگ جلو بروز تضاد هنجاري را گرفته، در نهايت باعث توسعه اجتماعي مي گردد.