پاسخ: اين زكات اصطلاحى كه امروز به كار مى‏ رود، در عرف فقها عَلَم شده است براى زكات واجب، و الّا در قرآن اين طور نيست كه هرجا دارد: «يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ» مقصود همين زكات واجب است. بلکه به طور كلى انفاقِ هر كار خير را زكات مى ‏گويند.
زكات يعنى صاف كردن مال، پاک كردن مال و حتى پاک كردن روح و نفس.
درباره «صدقه» هم همين طور است. امروز صدقه مفهوم خاصى دارد، اما قرآن هر كار خيرى را مى ‏گويد صدقه. اگر شما یک بيمارستان بسازيد يا یک كتاب تأليف كنيد كه خير آن به مردم مى‏ رسد، از نظر قرآن صدقه است‏ (صَدَقَةٌ جارِيَةٌ)
و لهذا كسانى از اهل تسنن هم كه خواسته ‏اند به مفهومى كه از اين آيه برداشت شده ايراد بگيرند، به اين كلمه ‏اش ايراد نگرفته‏ اند كه زكات به انگشتر تعلق نمى‏ گيرد، چون آنها وارد به ادبيات عرب هستند و مى‏ دانند كه زكات اختصاص به زكات واجب ندارد.

شهید آیت الله مطهری
مجموعه‏ آثار استاد مطهرى ، ج‏ ۴ ، خلاصه ای از ص ۷۹۰.