پاسخ از طرف محمد قهرمانی: سند: این روایت اولین بار در جامع الاخبار شعیری بصورت مرسل از پیامبر نقل شده است وضعیف است

متن روایت و بررسی آن
عَنْهُ ص‏ إِذَا كَانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ يَخْرُجُ مِنْ جَهَنَّمَ جِنْسٌ مِنْ عَقْرَبٍ رَأْسُهُ فِي السَّمَاءِ السَّابِعَةِ وَ ذَنَبُهُ إِلَى تَحْتِ الثَّرَى وَ فَمُهُ مِنَ الْمَشْرِقِ إِلَى الْمَغْرِبِ فَقَالَ أَيْنَ مَنْ حَارَبَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ ثُمَّ هَبَطَ جَبْرَائِيلُ فَقَالَ يَا عَقْرَبُ مَنْ تُرِيدُ قَالَ أُرِيدُ خَمْسَةَ نَفَرٍ تَارِكَ‏ الصَّلَاةِ وَ مَانِعَ الزَّكَاةِ وَ آكِل‏ الرِّبَا وَ شَارِبَ الْخَمْرِ وَ قَوْماً يُحَدِّثُونَ فِي الْمَسْجِدِ حَدِيثَ الدُّنْيَا[الشعيري، جامع الأخبار، ص 151 و 152.]

ترجمه :درروز قیامت نوعی عقرب از جهنم خارج می شود که سر آن در آسمان هفتم ودم او زیر زمین است ودهانی دارد به فاصله مشرق تا مغرب سپس آن عقرب می گوید : کجاست آنکه با خدا ورسول دشمنی وجنگ داشت ؟سپس جبرئیل از او می پرسد ای عقرب منظور تو کیست ؟عقرب می گوید 5 دسته از انسانها 1تارک نماز 2مانع از پرداخت زکات 3ربا خوار4شرابخوار5کسانی که در مسجد درباره امور دنیوی حرف می زدند

توضیح:

اول: بنج عمل در روایت فوق مساوی با جنک با خدا ورسول دانسته شده اند

دوم: جهار مورد اول که در این روایت آمده از محرمات ومورد آخر از مکروهات درفقه شیعه است است لذا تناسب تام در بين اين بنج عمل ديده نمي شود

سوم: تعبییر محاربه با خدا ورسول به عنوان مذمتی برای گناهان دیگری نیز بکار رفته است

الف) در سوره مائده آیه 33 برای محاربان و مفسدان در زمین استعمال شده است: "إِنَّما جَزاءُ الَّذينَ يُحارِبُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ يَسْعَوْنَ فِي الْأَرْضِ فَساداً أَنْ يُقَتَّلُوا أَوْ يُصَلَّبُوا أَوْ تُقَطَّعَ أَيْديهِمْ وَ أَرْجُلُهُمْ مِنْ خِلافٍ أَوْ يُنْفَوْا مِنَ الْأَرْضِ ذلِكَ لَهُمْ خِزْيٌ فِي الدُّنْيا وَ لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ عَذابٌ عَظيمٌ"

ب) درباره رباخوار نیز درسوره بقره آیه 279آمده است فَإِنْ لَمْ تَفْعَلُوا فَأْذَنُوا بِحَرْبٍ مِنَ اللَّهِ وَ رَسُولِهِ

ج) در باره عمل منافقین در آیه107 سوره توبه آمده است: "وَ الَّذينَ اتَّخَذُوا مَسْجِداً ضِراراً وَ كُفْراً وَ تَفْريقاً بَيْنَ الْمُؤْمِنينَ وَ إِرْصاداً لِمَنْ حارَبَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ مِنْ قَبْلُ وَ لَيَحْلِفُنَّ إِنْ أَرَدْنا إِلاَّ الْحُسْنى‏ وَ اللَّهُ يَشْهَدُ إِنَّهُمْ لَكاذِبُونَ"

د) برای کسی که خیر خواه برادر دینی خود نباشد نَرْوِي‏ مَنْ مَشَى فِي حَاجَةِ أَخِيهِ فَلَمْ يُنَاصِحْهُ كَانَ كَمَنْ حَارَبَ‏ اللَّهَ‏ وَ رَسُولَهُ‏.[19]

یا درباره نزاع در خلافت حضرت علی پیامبر فرمود: ‏"مَنْ نَازَعَ عَلِيّاً فِي الْخِلَافَةِ بَعْدِي فَهُوَ كَافِرٌ، وَ قَدْ حَارَبَ‏ اللَّهَ‏ وَ رَسُولَهُ‏، وَ مَنْ شَكَّ فِي عَلِيٍّ فَهُوَ كَافِرٌ[20]

ه) مخالفت با دستور خدا و رسول نوعی محاربة اعتقادی و عملی با خدا و رسول است؛ به همین علت این تعبیر برای نشان دادن بزرگی وزشتی مخالفت با دستورات دین است والا در اصطلاح فقهی به این دسته از افراد محارب گفته نمی شود