پاسخ: بهترين حالت به هنگام دعا اين است كه انسان دست‏ها را به طرف بالا گرفته و درخواست خود را مطرح مى‏كند.
امام صادق(ع) مي فرمايد: هيچ بنده اي دستش را به سوي خداوند عزيز جبار دراز نمي کند مگر اين که خداوند حيا مي کند از اين که آن را خالي برگرداند ودر آن قرار مي دهد از فضل و رحمت خودش آن قدر که بخواهد به همين جهت هرگاه کسي از شما دعا کرد دست خود را برنگرداندتا اين که آن را به سر و صورتش بکشد.
اما چرا به طرف بالا؟ مگر خداوند در همه جا حضور ندارد؟ حضرت على(ع) در پاسخ همين سؤال فرمودند:«اذا فرغ احدكم من الصلاة فليرفع يديه الى السماء و لينصب فى الدعا، فقال ابن سبا: يا اميرالمؤمنين! أليس الله فى كل مكان؟ قال: نعم، قال: فَلِمَ يَرفع يديه الى السماء؟ فقال: او ما تقرا«و فى السماء رزقكم و ماتوعدون». فمن اين يطلب الرزق الا من موضع الرزق و موضع الرزق و ما وعد الله السماء»؛«وقتى از نماز فارغ شديد، دستانتان را به طرف آسمان بالا ببريد و دعا كنيد. ابن سبا سؤال كرد: مگر خداوند در همه مكان‏ها نيست؟ حضرت فرمود: درست است. سؤال كرد: پس چرا دستمان را به طرف آسمان بالا ببريم؟ حضرت فرمود: آيا قرآن نخوانده‏ايد كه فرموده است:«رزق شما و آنچه وعده داده شده‏ايد، در آسمان است» پس از كجا بايد رزق را طلب كرد؟ بايد از موضع و جاى رزق و آنچه كه خداوند وعده كرده، طلب نمود كه آسمان است».