پاسخ: در این زمینه سخنی نورانی از حضرت امام علی علیه السلام در دست هست که خطاب به کمیل می‌فرماید:."ای كمیل! شأن و فضیلت فقط این نیست كه نماز بخوانی، روزه بگیرى، صدقه بدهی؛ بلکه شأن و فضیلت این است كه با قلبى پاك و عملى مورد رضای او و با خشوع كامل به نماز بایستى. بنگر در كجا و روى چه چیز نماز مى‏خوانى اگر از راه شایسته و حلال نباشد قبول نخواهد شد".[1]

از این جملات می‌توان فهمید که نماز جسمى دارد و روحى، پوسته‌ای دارد و مغزی و اگر روح نباشد، جسم، مرده و بى‌ارزش است و نباید به پوستۀ بدون مغز، دل خوش کرد. همان­طور كه امام سجادj مى‌فرماید: "اللَّهُمَّ ارْزُقْنِی عَقْلاً كَامِلاً وَ لُبّاً رَاجِحاً ... "[2]؛ بارالها مرا عقل كامل و خردى ممتاز نصیب گردان ... .