پاسخ: پیش از پاسخ باید یادآوری نماییم، انسان براي ادامه حيات مادي خود بسياري از كارها را بدون هيچگونه تعطيلي، خواسته يا ناخواسته تكرار مي نمايد و اگر روزي اين امور را تعطيل كند حيات مادي اش به خطر مي افتد، به عنوان نمونه: انسان نفس كشيدن را بدون تعطيلي تكرار مي كند، قلب انسان بدون تعطيلي به ضربان خود ادامه مي دهد، انسان براي رفع خستگي مي خوابد و اين عمل را بارها و بارها تكرار مي كند بدون آنكه از تكرار آن خسته شود، انسان براي زنده نگه داشتن خود بارها و بارها غذا مي خورد، آب مي نوشد و براي حفظ سلامت خود بارها و بارها نظافت بدن را تكرار مي كند و نه تنها اين امور زمينه كسالت و خستگي او را فراهم نمي كند بلكه باعث نشاط و شادابي بيشتر وي نيز مي گردد.
با توجه به مقدمه گفته شده در پاسخ به اين سوال مي گوئيم: همانگونه كه انسان در بعد حيات مادي خود نياز به انجام بدون تعطيلي برخي کارها دارد، در زندگی معنوی نیز باید برخی اعمال عبادی همچون نماز را، ذکرها و سوره های مهم را بارها تکرار کند تا انسان نشاط معنوی خود را باز آورد و یا تثبیت کند و یا ارتقاء بخشد.
ناگفته نماند، تكرار بدون تعطيلي نماز و همينطور تكرار ركعات و اذكار آن، نه تنها تداوم و صحت حيات معنوي انسان را تضمين مي نمايد بلكه لازمه رسيدن به اهداف و آثار و فوائد نماز تكرار نماز و ركعات و اذكار آن مي باشد چرا كه با همين تكرار زمينه كمال و ارتقاء روز افزون انسان فراهم مي گردد، تصور كنيد كسي را كه از پله هاي نردباني بالا مي رود، كاري كه اين فرد در ظاهر انجام مي دهد تكرار قدم نهادن بر پله هاي نردبان مي باشد اما آنچه كه در واقع اتفاق مي افتد فاصله گرفتن از زمين و ارتقاء به درجات بالاتر است.
آنچه كه در تكرار اذكار، ركعات و خود نماز براي انسان ها اتفاق مي افتد – البته با رعايت شرايط صحت و قبولي آن - همچون تكرار قدم نهادن بر پله هاي نردبان مي باشد كه انسان را به اهداف و آثارو فوائد نماز نزديكتر مي نمايد و تعطيلي آن مساوي با توقف از مسير كمال و تعطيلي ضربان قلب معنوي انسان و در نتيجه مرگ معنوي و كفر مي باشد و از همين رو پيامبر خدا ( صلي الله عليه وآله ) كساني را كه نماز را از روي عمد تعطيل مي نمايند را در زمره كفار بر شمرده و فرموده است:«من ترك الصلاة متعمّداً فقد كفر» ؛«كسي كه عامدانه نماز را ترك كند، كافر شده است.»
علاوه بر این معانی بلند و مطالب مهم این ویژگی را دارد که با هر تکرار، انسان به یکی از ابعاد آن توجه می کند و با تکرار الفاظ نورانیت بیشتر برای نمازگزار حاصل می شود و اگر انسان دچار پراکندگی ذهنی و حواس پرتی شود، تکرار، موجب جبران آن می شود.