پاسخ از طرف محمد قهرمانی: سلام خدا قوت
توضیح نوشتاری سخت است هم توضیح زیاد است و هم نیاز به روشن شدن بعضی از جنبه های دیگر و در مورد خود دخترتان و اطرافیان و مخصوصا پدر و مادر ایشان است.
اگر کلی و کوتاه بخواهیم مطلبی بگوییم این است که والدین برای تاثیر گذاری دو ویژیگی مهم باید داشته باشند. "محبوبیت" و "اقتدار"
وگرنه در خلال تربیت به مشکل برمی خورد. این ویژگی در صورت خدشه ی بایداصلاح شود تا بستر تربیتی فراهم شود و طبق نوشته شما در همین زمینه به مشکل برخورده اید. متاسفانه بروز این مشکل در سنی خودش را نشان داده است که روحیه استقلال طلبی در فرزند کامل شده است.
راه حل کوتاهی که به ذهن می رسد این است که توجه به سایر نیاز های فرزندتان را به بهترین وجه (البته و به صورت معقول) بر آورده کنید تا نشان دهید او برای شما اهمیت دارد. او را در تصمیمهای خانواده مثل مقصد مسافرت ها شریک کنید .و گاهی هم به خاطر نظر ایشان مقصد سفر مد نظرتان را تغییر دهید.
از طریق دوستان و یا فامیلی که ارتباط خوبی با دخترتان دارد بخواهید به خانه شما بیشتر رفت و آمد کنند و بیشتر از نصیحت کردن سعی کنید درد دلها و سخنان او را بشنوید.
دقت داشته باشید که کار تربیتی یک فرآیند است و دفعی اتفاق نمی افتد پس عجله نباید کرد و توقع بیجا نباید داشت.
در روایات ما دعای پدر و مادر در حق فرزند دعای مستجاب شمرده شده پس از دعا و کمک از خداوند هم غفلت نکنید.
با آرزوی موفقیت برای شما