پاسخ: اَحكام دين، دو دسته‌اند:
الف) احكامي كه فلسفه و حكمت آنها بيان شده است؛ مانند روزه، حج و شراب و....
ب) احكامي كه فلسفه آن بيان نشده است؛ مانند تعداد ركعت نمازها.
3ـ اين كه سبب بيان نشدن علل و حكمت‌هاى بعضى از اَحكام مانند تعداد ركعت نمازها چيست، چند احتمال وجود دارد:
الف) براى امتحان بندگان باشد، به این معنا که با این دستور معلوم شود كه آيا ایمان آورندگان بدون چون و چرا، از او اطاعت مى‌كنند يا نه؟ مانند عدد فرشتگان نگهبان جهنم كه به تصريح قرآن براى امتحان است. به خصوص اینکه اینگونه موارد از اموری است که به هر شکل قرار داده شود جای سوال برای افراد اشکال تراش باقی می ماند مثلا اگر تعداد رکعات نماز 18 رکعت قرار داده می شد سوالی که مطرح می شد این بود که«چرا 18 رکعت قرار داده شد نه 17 رکعت؟» و یا اگر 16 رکعت قرار داده می شد سوالی که مطرح می شد این بود که«چرا 16 رکعت قرار داده شد نه 17 رکعت؟».
ب) فوايد و آثار بعضى احكام، تنها مربوط به اين دنيا نيست تا ما بتوانيم به آن پى‌ببريم، بلكه بسيارى از آنها، در جهان آخرت تأثير دارد و ما، تا خود وارد آن جهان نشويم، نمى‌توانيم به آثار آنها دست يابيم.
ج)به دلیل اعتمادی که مومنین به خداوند متعال دارند چراکه مومنین می دانند همه اَحكام الهى، داراى حكمت بوده و بر اساس مصلحت يا دفع مفسده است. اما از آنجا که به خدا اعتماد داشته و می دانند دستوری که داده حتما به نفعشان می باشد دیگر سبب آن را سوال نمی کنند مثل زمانی که پزشكی قرصی را برای هر روز و به تعداد معینی تجویز نماید. در این صورت کسی که به وی مراجعه نموده سوال نمی کند چرا به این تعداد تجویز نموده و چرا کمتر و یا بیشتر تجویز ننموده است و دلیل آن نیزآن است که به پزشک خود اعتماد داشته و می دانند دستوری که به آنها داده به نفعشان می باشد.