پاسخ: ریا عبارت است از این که انسان بخواهد با نشان دادن اعمال و کارهای نیک خود به دیگران، در اجتماع اعتبار و منزلت کسب کند. ریا نقطۀ مقابل اخلاص است.

بعضی از راه‌های درمان ریا عبارت‌اند از:
توجه به خشم و غضب الهی از عمل ریاکارانه؛
توجه به بی‌ارزشی پاداش و تشویق مردم در برابر پاداش‌های عظیم الهی؛
توجه به خلف وعده‌ها، ناسپاسی‌ها و فراموش‌کاری‌ها و ناتوانی‌های مردم در قدردانی؛
توجه به قدرت خداوند در تسخیر دل‌ها؛
توجه به قدرت خداوند در افشای ریاکاری‌ها.
توجه به این که ریا، نابودگر اجر و پاداش اخروی اعمال انسان است و عادت دادن خود به این که اعمال و کارهای نیک خود را در پنهانی انجام دهیم.
گفتنی است در بسیاری از موارد واقعاً انجام کاری به صورت آشکار، ریا نیست؛ بلکه انجام وظیفه است؛ برای مثال شرکت در نماز جماعت، دادن صدقه و غیره؛ ولی شیطان فرد را وسوسه می‌کند که این کار ریا است تا به این وسیله او را از فیض شرکت در انجام کارهای خیر و عبادات دسته¬جمعی باز دارد، باید این موارد را شناخت و برای مبارزه با شیطان شائبۀ ریا را نادیده گرفت و آنها را آشکارا انجام داد.
در واقع در برخی از موارد بیان و آشکارکردن عمل نیک نه تنها ریا و مبغوض خداوند نیست؛ بلکه پسندیده است؛ مثل انجام آشکار اعمال نیک و صالح به قصد تشویق دیگران یا به قصد تبلیغ دین، یا مبارزه با وسوسه‌های شیطان و...