پاسخ:
معاویة بن عمار گوید: امام صادق علیه السّلام دستمال (بقچه) زردی از دیبا داشت که تربت امام حسین علیه السّلام در آن بود و هنگام نماز آن را بر سجاده خویش می‌ریخت و بر آن سجده می‌کرد و می‌فرمود: سجده بر تربت حسین علیه السّلام، هفت پرده را می‌شکافد (و نماز را به درجه قبول می‌رساند.)

مراد از حجاب‌های هفتگانه، طبق روایات متعدد، اموری است که مانع از صعود و قبول اعمال انسان در آسمان‌های هفتگانه است.
در روایتی از بحار الانوار، معاذ بن جبل از پیامبر گرامی حدیث مفصّلی را نقل می‌کند که به این شرح است:

معاذ بن جبل می‌گوید: حدیثی را از پیامبر صلّی الله علیه و آله و سلّم شنیدم که اگر این حدیث را حفظ کنی، به تو نفع خواهد داد. آن حضرت می‌فرمود:
همانا خدای سبحان قبل از آن که آسمان‌های هفتگانه را خلق کند، هفت فرشته را خلق کرد. سپس در هر آسمانی، فرشته‌ای قرار داد که بر در ورودی طبقات آسمان‌ها قرار گرفته‌اند و حافظان عمل انسان، عمل او را از صبح تا غروب یادداشت می‌کنند.
سپس حافظان و نگهبانان انسان، عمل او را بالا می‌برند. برای این عمل نوری است همانند نور خورشید، تا این که به آسمان دنیا می‌رسد.

اگر کسی بر تربت امام حسین علیه السّلام از روی اخلاص و ایمان سجده کند، حجاب‌ها و پرده‌های هفتگانه آسمان را کنار می‌زند و عمل او به آسمان هفتم و مرتبه قبول خدای سبحان می‌رسد.
در این جا است که جلوی عمل انسان گرفته می‌شود، که این خود یک حجاب از حجاب‌ها و پرده‌های هفتگانه آسمان‌ها است. در اینجا به عمل انسان دستور ماندن می‌دهند. پس اگر صاحب این عمل، دارای گناهی باشد، مثلاً غیبتی کرده باشد، فرشته غیبت مانع ورود این عمل به طبقات و حجاب‌های دیگر آسمان می‌شود و می‌گوید که این را خدای سبحان به من امر فرموده است. ممکن است این عمل به آسمان دوم برسد که در آن جا هم ملکی است که اگر صاحب این عمل با عملش قصد دنیوی داشته است، باز مانع بالا رفتن این عمل به طبقه سوم آسمان می‌شوند، مگر این که این عمل با صدقه و نمازی همراه باشد.
همین‌طور تا آسمان هفتم، در هر طبقه ملکی است که اگر خدای ناکرده، انسان در دنیا عجب یا حسد یا بی‌رحمی و امثال آن داشته باشد، جلوی اعمالش گرفته می‌شود.

بنابراین اگر کسی بر تربت امام حسین علیه السّلام از روی اخلاص و ایمان سجده کند، حجاب‌ها و پرده‌های هفتگانه آسمان را کنار می‌زند و عمل او به آسمان هفتم و مرتبه قبول خدای سبحان می‌رسد.

در هر صورت این روایت بیانگر عظمت ابا عبد الله الحسین علیه السّلام و قرب خاص او در پیشگاه ربوبی است به گونه‌ای که خاک و تربت او نیز آثار معنوی عمیق و ویژه‌ای دارد به گونه‌ای که سجده بر تربت او موانع اجابت نماز و دعا را برطرف می‌سازد و زمینه صعود و عروج اعمال و نماز را فراهم می‌آورد.

‼️این اثر به دلیل انتساب و ربط این تربت و خاک مقدس با وجود مقدس سید الشهداء ـ علیه السّلام ـ است و دلالت دارد که هر چیزی در راه محبت و علاقه به آن حضرت دارای آثار معنوی و عمیق و ریشه‌دار و موجب تقرب انسان به خداوند می‌گردد. وقتی که تربت پاک او چنین آثار عجیبی در پی دارد، خود وجود نازنین او عظمت و جایگاهی رفیعی دارد که برای ما قابل فهم و تصور نیست.
بحار الانوار ج82ص153