پاسخ: در بررسي عواقب قضا شدن نماز صبح جلد ششم کتاب کافي عنواني هست به نام « باب فرض الصلاه او ضيعتها» که در اين باب به ذکر عواقب ترک وقت نماز به شکل کلي پرداخته شده است ، که به برخي از مفاهيم مهم اين باب حديثي اشاره مي شود:

یک روايت از ابان بن تغلب از امام صادق عليه السلام نقل مي شود که حضرت فرمودند:‌« کسي که مراقبت بر وقت نماز خود نداشته باشد در روز قيامت خدا را ملاقات مي کند در حالي که عهدي از خداوند بر گردن ندارد ، اگر خداوند بخواهد او را عذاب مي کند و اگر بخواهد او را مورد غفران قرار مي دهد »

مفهوم اين روايت بسيار جاي تامل دارد ؛‌ زيرا رجمت خداوند را به خوبي ياد آور ميشود که وعده عذاب نمي دهد و ازسوي ديگر راه تساهل و سست انگاري را هم باز نمي گذارد و ميفرمايد ممکن است، ببخشد و ممکن است عذاب کند.

در حديث ديگري از همين باب ، به نقل ازامام صادق عليه السلام بيان شده است که هر گاه فردي به وقت نمازش اهتمام نورزد ، به وسيله شيطان دچار خسران مي شود.

در حديث ديگري از ابو بصير باز هم به نقل از امام صادق عليه السلام بيان شده است که حضرت فرمودند : « اگر نماز در وقت خود ادا شود نماز فرد در حالي که نوراني است ،‌خطاب به وي بيان مي دارد که تو مرا حفاظت کردي خدا تو را حافظ باشد اما اگر در غير وقت نماز خوانده شود نماز خطاب به صاحب خود در حالي که مانند يک ابر تاريکي است بيان مي دارد من را ضايع کردي خدا ضايعت کند»

در حديثي ديگر در همين باب بيان شده است که امام باقر عليه السلام فرمودند :‌« پيامبر اکرم صلي الله عليه و آله در وقت مرگشان بيان داشتند از من نيستند دو گروه؛

يک دسته کساني که نماز را سبک شمارند ( حضرت در حديثي در همين باب اشاره داشته اند که مراد از الذين هم عن صلاتهم ساهون؛ کساني هستند که نماز را فوت مي کنند )

و دسته دوم کساني هستند که شراب و مست کننده مي نوشند اين دو گروه بر من وارد نمي شوند بر حوض کوثر نه به خدا قسم.

مرکز ملی پاسخگویی به سئوالات دینی