پاسخ: الف) خواندن نماز به زبان عربی یکی از نشانه های جهانی بودن دین اسلام است ؛ زیرا جمعیتی که در یک صف قرار می گیرند و در جبهه واحدی فعالیت می کنند ، باید زبان واحدی داشته باشند که به وسیله آن تفاهم کنند ؛ یعنی ، علاوه بر زبان مادری و محلی ، یک « زبان عمومی و جهانی » هم داشته باشند. امروز عده ای از متفکران معتقدند : تا دنیا به صورت یک کشور درنیاید ، مردم جهان روی سعادت نخواهند دید . برای اینکه این موضوع محقق شود ، برنامه هایی ارائه کرده اند که یکی از آنها به وجود آمدن یک زبان بین المللی و جهانی است . پس خواندن نماز به یک زبان رمز و وحدت و نشانه یگانگی است.

ب) خواندن نماز به یک صورت معین ، آن را از دست برد تحریف و آمیخته شدن به خرافات و مطالب بی اساس که بر اثر مداخله افراد غیر وارد هنگام ترجمه آن به زبان های دیگر رخ می دهد ، مصون می دارد و به این وسیله روح این عبادت اسلامی محفوظ تر می ماند . منتها بر هر مسلمانی لازم است به قدر توانایی ، با زبان دینی خود آشنا باشد و بداند با خدای خود چه می گوید . اتفاقا یادگرفتن ترجمه نماز که در یک صفحه کتاب خلاصه می شود به قدری ساده و آسان است که ممکن است آن را در یک ساعت ( برای تمام عمر ) یاد بگیرد.

ج) مسأله توحیدو یگانگی در تمام اصول و فروع اسلام ، یک زیر بنای اساسی محسوب می گردد و نماز به سوی قبله واحد و در اوقات معین و به یک زبان مشخص ، نمونه ای از این یکتاپرستی و یکرنگی است . اگر به هنگاه مراسم حج در مکه باشیم و نماز جماعتی را که صدها هزار مسلمان از نژاد و ملیت های مختلف از سراسر جهان در آن شرکت می جویند و همه با هم می گویند « الله اکبر » مشاهده می کنیم ؛ آنگاه به عظمت و عمق این دستور آشنا می شویم. حال اگر یکی از آنان این جمله روح پرور یا سایر اذکار نماز را با زبان محلی خود می گفت ، چه هرج و مرج زشتی در آن روی می داد .

د) عربی بودن نماز خود وسیله ارتباط و آشنایی هرچه بیشتر با این زبان و در نتیجه پیوند عمیق تر نمازگزاران با متون اصلی دین (مانند قرآن مجید) است . علاوه بر اینکه هیچ زبانی به غیر از عربی وجود ندارد که بتواند به سادگی معارف بزرگ و ارزشمند قرآن را ارائه کند . به طوری که با ترجمه های قرآن به بیش از صد زبان و با تلاش های هزاران مترجم تاکنون ، حتی آیه « بسم الله الرحمن الرحیم » دقیقا به هیچ زبانی ترجه نشده و هیچ معادل دقیقی برای « الرحمن » و « الرحیم » یافت نشده است .

در هر حال شما علاوه بر این واجب دینی و برنامه رسمی (نماز) ، می توانید در هر حال و با هر زبانی با خداوند مناجات و گفت گو کنید و عاشقانه و مشتاقانه ، با محبوب خود راز و نیاز نمایید .