■ کسی که نمیداند روزه یا نماز قضا بر گردن دارد یا خیر، چگونه باید نیت کند؟ آیا میتواند به عنوان نماز و یا روزه مستحبی نیت کند؟
پاسخ از طرف مدیر قنوت: کسی که نمیداند بر گردن او روزه یا نمازی واجب است یا نه، میتواند به نیت روزه و نماز احتیاطی و یا به نیّت ما فی الذمه (آنچه بر عهده اوست)، روزه و نماز را بجا آورد، و اگر قضایی بر عهدهاش نبوده براى او ثواب نوشته مىشود.
ضمائم:
پاسخ مراجع عظام تقلید نسبت به این سؤال، چنین است:[1]
حضرت آیت الله العظمی خامنهای (مد ظله العالی):
در مورد روزه، اگر به نیّت آنچه در ذمه او است روزه بگیرد از روزه قضا کفایت میکند و در مورد نماز، به نیت نماز قضای احتیاطی بخواند.
حضرت آیت الله العظمی سیستانی (مد ظله العالی):
نیت باید قضا باشد احتیاطاً و اگر قضا بر او نبود براى او ثواب نوشته مىشود.
حضرت آیت الله العظمی صافی گلپایگانی (مد ظله العالی):
کسی که نمیداند بر گردن او روزه واجب است یا نه به عنوان احتیاط روزه بگیرد، نه اینکه مانند سؤال نیت کند و نماز هم همینطور است.
حضرت آیت الله العظمی مکارم شیرازی (مد ظله العالی):
میتواند به نیت روزه احتیاطی بگیرد. ان شاء الله از ثواب روزه مستحبی نیز بهرهمند خواهد شد. همینطور چنانچه یقین به نماز قضا ندارد میتواند قضای احتیاطی بخواند.
حضرت آیت الله العظمی نوری همدانی (مد ظله العالی):
اگر به نیت ماهو المطلوب باشد مانعی ندارد.
[1]. استفتا از دفاتر آیات عظام: خامنهای، سیستانی، صافی گلپایگانی، مکارم شیرازی و نوری همدانی (مد ظلهم العالی)، توسط سایت اسلام کوئست.
■ چگونه خود را تشويق كنيم كه نماز اول وقت بخوانيم؟
به ترتيب سه امر مهم را در خود محقق سازيد:
1- باور كردن اهميت نماز اول وقت : گاهي انسان به يك چيزي اعتقاد دارد اما باور و ايمان ندارد. مثلا" مي داند انسان مرده ترسي ندارد, اما باز هم مي ترسد. وجود اين ترس در انسان دليل است كه آن اعتقاد، تبديل به ب ...
■ بنده قبلا اگه دقیقه ای نمازم دیر می شد عصبانی می شدم. ولی مدتی است كه تعصبم به نماز كم شده چند ماه است كه نماز صبح را قضا میخوانم هیچی، كم كم تمام نمازهایم با بی میل و رغبتی و قضا میخوانم باید چیكار كنم تا از این ضلالت در بیام؟
انسان برای انجام هر كاری نیاز به انگیزه درونی یا بیرونی و انگیزه مادی یا معنوی دارد و منشأ انگیزه های درونی نیازهای زیستی یا نیازهای معنوی و متعالی است. چرا ما هر روز خوردن صبحانه و نهار و شام را تكرار می كنیم و هیچگاه نمی گوئیم من از خوردن نهار خست ...