پاسخ: در ابتدا گفتنی است؛ نماز تنها جنبه شكرگزارى ندارد، بلکه عبادت چند منظوره است که بدون انجام دادن آن اهداف مشخص شده آن تامین نمی گردد.
کارکردهای فراوان دیگری در نماز وجود دارد که تنها در پرتو اقامه نماز است که می توان آنها را محقق ساخت. کارکردهایی همچون:
۱.طهارت و پاکیزگی از طریق وضو، غسل، لباس پاک و مکان پاک؛
۲.رعایت به حلال و حرام از جهت مکان غیر غصبی، آب مباح و لباس مباح؛
۳.توجه به زمانو نظم اوقات نماز؛
۴.یادآوری اصول اعتقادی در سوره حمد و...؛
۵.ارتباط روحی و عاطفی با الگوها و اولیای الهی (انعمت علیهم - عباد الله الصالحین -... )؛
۶.اعلام و شعار ( اذان و اقامه )؛
۷.وحدت و همدلی (نماز جماعت - نماز های جمعه و عید )؛
۸.نشاط (ارتباط با آب در وضو و غسل )
۹. همگرایی و نظم اجتماعی با برگزاری نماز جماعت؛
۱۰.تحرک بدنی ( قیام - رکوع و سجده )
حال آیا می توان گفت که تنها تشکر زبانی قابلیت جایگزینی نماز را دارد؟
علاوه بر آنچه گفته شد، تشكر از خداوند نيز وقتى عملى خواهد شد كه آنچه او خواسته است ما انجام دهيم؛ نه آنچه كه دلمان مى‏خواهد. چه اين كه روح عبادت، همانا عبوديت و بندگى است يعنى تسليم فرمان بودن كه طبيعتا بايد انضباط و مقرراتى باشد تا بنده را به آن امتحان نموده، روح بندگى را در او پرورش دهند.
براي سپاسگزاري از خدا بوسیله نماز نیز شکل خاصي وجود داردکه نمي توان آنرا ناديده گرفت. خداوند متعال براي نمازآداب وخصوصيات ويژه اي قرار داده که بايد رعايت شود تاعبادت و تشکر از خدا محسوب شود مثل بیان ذکرهاي مخصوص با شرائط خاص و در زمان خاص و معین. بنابراين وقتي ما مامور هستيم که نماز را بپا داريم وبراي نمازاوقات خاصي تعيين شده وارکان خاصي(نيت رکوع سجودو..) قرار داده شده، نمي توانيم به سليقه خود عمل کرده و ادعای تشکر از خداوند متعال نیز داشته باشیم!