پاسخ از طرف سعید خانزاده: برخی از علت‌های این پدیده عبارتند از:
1.متنوع و جذاب نبودن برنامه‏های مسجد؛
2.ناهمخوانی برنامه‏های بعضی از مساجد با نیازهای فکری و روحی جوانان؛
3.تکراری بودن موضوع و محتوای سخنرانی برخی روحانیان؛
4.نا آشنایی بعضی جوانان با ارزش مسجد در اسلام و آثار و فواید آن؛
5.غفلت بعضی جوانان از پیامدهای منفی دوری از مساجد؛
6.اختصاصی شدن تدریجی برخی مساجد برای سالخوردگان؛
7.طولانی بودن زمان نماز جماعت و سخنرانی در بعضی مساجد؛
8.تمیز و آراسته ‌نبودن ظاهر بعضی مساجد و امام جماعت آنها؛
9.وجود دوگانگی بین حرف و عمل بعضی از اهل مسجد؛
10.مشاهدۀ ضعف‏های رفتاری و اخلاقی در بستگان درجه ‌اول امام جماعت (همسر، فرزندان و…)؛
11.تندخویی و بدرفتاری هیأت امنا و خادمان و دیگر اهالی بعضی از مساجد با جوانان؛
12.نا آشنایی امام جماعت و مسئولان بعضی از مساجد با شیوه‌های صحیح ارتباط و برخورد با جوانان؛
13.نبود صلاحیت‌های اخلاقی، رفتاری، علمی و تبلیغی کافی در امامان جماعت بعضی از مساجد؛
14.بیگانگی امامان جماعت بعضی از مساجد با دنیای جوانان و ناتوانی در ارائۀ پاسخ‌های قوی و قانع‌کننده به پرسش‌های آنها؛
15.ارائۀ دین از سوی برخی امامان جماعت به صورت تصویری خشک، تک‌بعدی و سختگیرانه به جوانان.

محتوا : برنامه اندرویدی پرسمان نماز