■ هم اتاقی من نماز نمی خواند و اهل گناهان هم هست و با اینکه به یک اندازه درس می خوانیم ولی از من موفق تراست. و خوش شانس تر است و همیشه با غرور می گوید: « خدا با من است ». سوال من این این است که چرا از من موفق تر است؟
پاسخ از طرف هادی مرادی: 1- موفقیت تحصیلی و پیشرفت های مادی نتیجه تلاش و استعداد انسان است. چه بسا این فرد از استعداد و دقت بیشتری بهره مند باشد. بنابراین در شرایط مساوی با بهره هوشی مساوی و وقت کاری یکسان ، به مقایسه اقدام کنیم. بدیهی است که وقتی دونفر با بهره هوشی و دقت و زمان یکسان ، تلاشی را آغاز می کنند ، فردی که از عوامل معنوی نیز بهره مند باشد ، موفق تر خواهد بود.
2- موفقیت های دنیوی ( در ثروت و علم و ... ) نشانه محبوب بودن نزد خداوند نیست. قرآن به تمامی کسانی که ممکن است موفقیت های دنیوی را معیار دوری و نزدیکی افراد به خداوند قرار دهند ، چنین پاسخ می دهد. « اگر نبود که همه مردم دست از ایمان خود می کشیدند و کافر می شدند ، برای خانه های کسانی که به خدای رحمان کفر می ورزند، سقف هایی از نقره قرار می دادیم و نیز نرده بان هایی که از آن بالا روند. و هر گونه زینتی ( برای آنان فراهم می کردیم. ) ولی اینها همه جز وسیله کامیابی زندگی دنیا نیست. در حالی که آخرت نزد پروردگارت مخصوص اهل تقواست.
■ اگر امام جماعت در نمازی سهواً قرائت را غلط بخواند و در همین حال به نمازش ادامه دهد، آیا برای نمازهای بعدی میتوان نمازش را صحیح دانست و به او اقتدا کرد یا اینکه باید احراز شود که نمازهای بعدیاش را درست و صحیح میخواند؟
در نمازهای بعدی میتوان به او اقتدا کرد؛ البته اگر مأموم، اشتباه امام در قرائت را متوجه شود، میتواند (به صورتی که موجب بطلان نمازش نگردد)، امام را متوجه کند تا امام، اشتباه را تصحیح نماید؛ وگرنه باید قصد فرادا کند و قرائت را خودش بخواند. ...
■ آيا نماز خواندن، نيازمندِ تقليد از مجتهد است. اگر خداوند از رگ گردن به ما نزديكتر است، آيا حتماً لازم است اجازه نمازمان را به دست يك مجتهد بدهيم؟
در هر مسأله ای که از قطعيات دين باشد، مانند: اصل وجوب نماز و تعداد نمازها و...، نياز به تقليد نيست؛
مانند آنچه در #قرآن تصريح شده باشد، مانند: «وَأَقِيمُوا الصَّلَوة» بقره : آیه 43 ؛ «نماز را به پا داريد.»
يا در روايات امامان (عليهم السلام ...
■ بهتر است نماز را چگونه بخوانيم؟
از مهمترين مسائل نماز ، اول وقت خواندن آن است ؛ كسي كه نمازش را اول وقت مي خواند و هر كاري كه دارد كنار مي گذارد تا با خداي خويش مناجات كند ، نشانه ي اين است كه سخن گفتن با خدا برايش بيشتر اهميت دارد تا دنيا و خدارا بيشتر از ديگران دوست دارد « والذين ...