■ هم اتاقی من نماز نمی خواند و اهل گناهان هم هست و با اینکه به یک اندازه درس می خوانیم ولی از من موفق تراست. و خوش شانس تر است و همیشه با غرور می گوید: « خدا با من است ». سوال من این این است که چرا از من موفق تر است؟
پاسخ از طرف هادی مرادی: 1- موفقیت تحصیلی و پیشرفت های مادی نتیجه تلاش و استعداد انسان است. چه بسا این فرد از استعداد و دقت بیشتری بهره مند باشد. بنابراین در شرایط مساوی با بهره هوشی مساوی و وقت کاری یکسان ، به مقایسه اقدام کنیم. بدیهی است که وقتی دونفر با بهره هوشی و دقت و زمان یکسان ، تلاشی را آغاز می کنند ، فردی که از عوامل معنوی نیز بهره مند باشد ، موفق تر خواهد بود.
2- موفقیت های دنیوی ( در ثروت و علم و ... ) نشانه محبوب بودن نزد خداوند نیست. قرآن به تمامی کسانی که ممکن است موفقیت های دنیوی را معیار دوری و نزدیکی افراد به خداوند قرار دهند ، چنین پاسخ می دهد. « اگر نبود که همه مردم دست از ایمان خود می کشیدند و کافر می شدند ، برای خانه های کسانی که به خدای رحمان کفر می ورزند، سقف هایی از نقره قرار می دادیم و نیز نرده بان هایی که از آن بالا روند. و هر گونه زینتی ( برای آنان فراهم می کردیم. ) ولی اینها همه جز وسیله کامیابی زندگی دنیا نیست. در حالی که آخرت نزد پروردگارت مخصوص اهل تقواست.
■ آیا می توانیم رفت و آمد با فامیل بی نماز را ترک کنیم؟
در تحریر الوسیله امام خمینى رضوان الله علیه چندین مسأله در این باره آمده است که وظیفه ما را مشخص می کند:
1. اگر رفت و آمد با بی نماز از مقدار بی نمازی مى کاهد، این آمد و رفت واجب است.
2. اگر آمد و رفت با بی نماز در بعضى افراد خانه اثر (خوبِ) موقّت ...