پاسخ: در پاسخ به این سوال گفتنی است مجموعه معارف دين دو گونه است:
يك - اعتقادات و معارف نظرى
دو - تکالیف و دستورات عملى
«اصول دين» مجموعه عقايد بنيادى و پايه‏اى دين است كه عمدتاً جنبه نظرى دارند و ازهمين‏رو به آنها اصول دين گفته مى‏شود (مانند توحيد، نبوت و...). اما نماز گرچه از نظر عملى جزء اصول و پايه‏هاى تربيتى رفتار دينى است؛ ولى بدان لحاظ كه از نظر عقيدتى جزو معارف نظری نمی باشد، از اصول شمرده نشده و به‏عنوان«فروع دين» از آن ياد مى‏گردد.
البته از آن جهت كه نماز با تمامي اركان دين اعم از اصول اعتقادي، مباني اخلاقي، آداب فردي و اجتماعي، نظام سياسي و اقتصادي اسلام و... پيوند ناگسستني بر قرار نموده بگونه اي كه تداوم آن موجب حفظ تمامي اين بنيان‏ها خواهد بود؛ از اين عمل عبادي به عنوان ستون دين ياد شده است.
به عنوان نمونه به واسطه اقامه نماز در هر روز چندين نوبت به يگانگي خداوند و رسالت محمد مصطفي ( صل الله عليه و آله ) و همچنين ولايت حضرت علي عليه السلام اقرار شده و اين گروه از مباني اعتقادي يادآوري مي شود و يا اينكه غصبي نبودن و مباح بودن مکان نماز، لباس نمازگزار، آبي که با آن وضو مي‌گيرد را جزو شرايط صحت نماز قرار داده شده و اين امر نيز نشان دهنده پيوند آداب اجتماعي اسلام مبتني بر اقتصاد اسلامي با نماز مي باشد.