پاسخ: در پاسخ اين سوال در استفتائات مقام معظم رهبري چنين آمده است«پول گرفتن براي اصل نماز جايز نيست ولي بايد توجه داشته باشيد که معمولا اين پول براي مقدمات آن از قبيل کرايه ماشين يا پول بنزين و امثال ذلک مي باشد لذا اشکال ندارد«اجوبه الاستفتاآت، س 568»
بنابراین امام جماعتی براي خواندن نماز پول دريافت نمي‌كند و گرفتن چنين پولي شرعا جايز نيست و حرام است.
اما گاهي براي برپايي نماز جماعت؛هزینه هایی مثل؛ هزينه رفت و آمد؛ كرايه ماشين و...پرداخت مي‌شود كه اين نيز بصورت كلي براي تمام ائمه جماعات نيست اكثر ائمه جماعات چيزي از مردم دريافت نمي‌كنند.ائمه جماعات در ادارات و كارخانه ها و حسينيه ها و منازل شخصي كرايه رفت و آمد را نه از مردم بلكه از همان باني يعني اداره و شركت و يا شخص باني دريافت مي‌كنند.
نكته ديگري كه بايد به آن توجه كرد اين است كه بالأخره عده اي از افراد در اين راه هستند و بر خلاف تصور قالبي برخي اكثريت هيچ مبلغي از دولت دريافت نمي‌كنند و هزينه زندگي آنان با اندك شهريه اي كه از طرف حوزه علميه و مراجع به آنان پرداخت مي‌كنند اداره مي‌گردد براي تداوم اين راه بالأخره بايد هزينه هاي زندگي تأمين بشود چه اينكه از ابتداي تشكيل حوزه هاي علميه اين حمايت مردم بوده كه اين حركت مردمي را بارور و شكوفاتر ساخته است.
نكته ديگر اينكه گرفتن اين وجوه اگر از نظر اخلاقي حتي براي هزينه هاي رفت و آمد سؤال برانگيز باشد ما بايد به اين مسئله توجه كنيم كه اخلاق وظايف هر كسي را با نگاه به خود او مشخص مي‌كند مثلاً به انسان متمكن و دارا مي‌گويد به مستمندان كمك كنيد و به مستمندان مي‌گويد تا جايي كه مي‌توانيد دست به سوي كسي دراز نكنيد، به كسي كه قرض الحسنه داده مي‌گويد چيزي زيادتر از قرضي كه دادي دريافت نكن و به گيرنده مي‌گويد چيزي روي قرضي كه گرفتي بگذار و بعنوان هديه بده، به جوانان مي‌گويد به پيشكسوتان جامعه احترام بگذاريد ولي به پيران مي‌گويد توقع احترام و بلند شدن از كسي نداشته باشيد بنابراين در اين مورد نيز اخلاق به روحاني مي‌گويد كه حدالامكان هزينه هاي خود را از جاي ديگر تأمين كن و براي اقامه نماز جماعت چيزي دريافت نكن ولي در عين حال به مردم نيز مي‌گويد كه هزينه هاي رفت و آمد كسي را كه از راهي دور براي اقامه نماز جماعت به اينجا مي‌آيد تأمين كنيد. و ما نبايد با تمسك به حكم اخلاقي درباره فرد ديگر مسئوليت را از گردن خود ساقط كنيم.
در نتیجه اولاً براي نماز كسي وجهي دريافت نمي‌كند و اخذ چنين پولي حرام است. ثانياً اكثر روحانيت چيزي حتي بعنوان هزينه هاي رفت و آمد نيز دريافت نمي‌كنند مانند كساني كه در مساجد و حسينيه هاي عمومي نماز اقامه مي‌كنند. ثالثاً در شركتها و ادارات و منازل اگر نماز جماعت برپاشده و امام جماعت چيزي دريافت مي‌كند بابت هزينه رفت و آمد است نه خود نماز. رابعا هزينه روزمره زندگي روحانياني كه در ادارات و كارهاي اجرايي دولتي اشتغال ندارند بايد به گونه اي تأمين شود كه اين راه تداوم داشته باشد چه اينكه تا كنون مردم از اين قشر حمايت كرده اند.
البته اين مسئله را با هديه اي كه در ماه رمضان و يا محرم مردم از بين خود براي روحاني جمع آوري مي‌كنند اشتباه نگيريد در اين موارد مردم از خود چيزي را بعنوان نذر یا هديه به روحاني پرداخت می کنند.