پاسخ: خواندن نماز آيات، براي توجّه دادن به منشاء اصلي آفرينش و دگرگونيهاي طبيعت، يعني خداي تواناست و درسي از توحيد به مردم مي آموزد.
روايت است كه هنگام درگذشت ابراهيم، فرزند كوچك پيامبر، خورشيد گرفت. مردم با خود مي گفتند كه اين كسوف و خورشيد گرفتگي، به خاطر فقدان پسر رسول خدا صلّي الله عليه وآله است. پيامبر خدا صلّي الله عليه وآله براي تصحيح افكار و برداشت ها منبر رفت و پس از حمد و ثناي پروردگار، فرمود:
ايُّهاالنّاسُ! اِنَّ الشَمْسَ والْقَمَرَ آيَتانِ مِنْ آياتِ اللّهِ، يَجْريانِ باءمْرهِ مُطيعانِ لَهُ لايَنْكَسِف انِ لِمَوْتِ اَحَدٍ وَ لا لِحَياتِهِ، فَاذَا انْكَسَفتا اَوْ واحِدةٌ مِنْهُما فَصَلُّوا
اي مردم! خورشيد و ماه، دو نشانه از نشانه هاي الهي اند، به فرمان او جريان دارند و مطيع اويند، و بخاطر مرگ يا زندگي كسي، گرفته نمي شوند. پس اگر هر دو يا يكي از آن دو گرفت، نماز بگذاريد.
امام رضا عليه السلام در بيان علت نماز آيات به هنگام كسوف فرموده اند: كسوف آيه‏اي است از آيات خدا كه نمي ‏دانيم به نشانه رحمت حقّ عزّ و جلّ ظاهر شده يا به منظور عذاب الهي پديد آمده، باري نبي اكرم صلّي اللَّه عليه و آله دوست دارند كه امّتشان هنگام ظهور كسوف در مقابل خالق و راحم فزع و جزع و تضرّع نموده تا شرّ آن از ايشان دفع گشته و بدين وسيله از امر مكروه مترتّب بر آن مصون بمانند چنانچه قوم يونس وقتي در مقابل حقّ عزّ و جلّ تضرّع و جزع و فزع نمودند باري تعالي عذاب را از آنها برگرداند.
امام صادق عليه السلام از پدرش نقل مي كند كه فرمود:
زلزله ها و گرفتگي ماه و خورشيد و بادهاي سخت و وحشت زا، از نشانه هاي قيامت است. هر گاه يكي از اينها را ديديد، به ياد بر پائي قيامت بيفتيد، به مسجدها پناه بريد و نماز بخوانيد.