پاسخ: همانطور كه مي دانيد ازدواج از جمله مسايل مهم در زندگي انسان مي باشد كه موفقيت در اين امر باعث آرامش و موفقيت ها ي بعدي انسان خواهد شد.
به طور خلاصه دو حالت در خصوص خواستگار بي نماز مي تواند وجود داشته باشد
حالت اول: اين خواستگار، ملاك هاي همسر مناسب از جمله ايمان قلبي وسلامت اعتقادي را دارا بوده ومشكل نماز نخواندن ايشان، يك مشكل عقيدتى نيست بلكه يك حالت روانى گذرايى است كه معمولاً در مراحلى از زندگى انسان ها رخ مى دهد.
بطور مثال نداشتن انگيزه قوى براى خواندن نماز، آگاه نبودن از فلسفه و اسرار نماز، داشتن سؤ ال و ابهام نسبت به بعضى از مسائل اعتقادى، آگاه نبودن از فلسفه و اسرار نماز كه در صورت ازدواج با چنين فردي مي توان با انجام راه كارهايي، او را نسبت به انجام نماز تشويق كرده كه البته اين امر مهم، احتياج به زمان،صبر وحوصله خواهد داشت.
در اين حالت هر چند مي توان نگاه مثبتي به اين ازدواج داشت، اما كسي كه مي خواهد به چنين خواستگاري پاسخ مثبت دهد بايد تمامي سختي هاي مسير را نيز در نظر گرفته و با كنار گذاشتن احساسات خود تصميمي عاقلانه اتخاذ نمايد تا در آينده گرفتار پشيماني و حسرت نگردد.
حالت دوم؛ كه مي توان در اين زمينه متصور شد اين است كه مشكل نماز نخواندن ايشان ناشي از ضعف اعتقاد وايمان وي مي باشد در اين صورت مساله عدم كفويت ونابرابري در ايمان به وجود مي آيد و ثمره ي آن چيزي جز كشمكش وآشفتگي هاي رواني در زندگي مشترك آينده تان نخواهد بود. زيراكسي كه پاي بند به دين (كه اصلي ترين مسأله زندگي است) نباشد هيچ تضميني وجود ندارد كه پاي بند به رعايت حقوق همسر و زندگي مشترك باشد. انسان ديندار هرگز نمي تواند با همسر بي دين كنار بيايد و با هم زندگي سعادتمندانه اي داشته باشند.
در پايان ذكر چند نكته ضروري مي باشد:
1- در مورد خواستگار نسبت به ميزان پايبندي وي به مسائل اعتقادي بايد تحقيقات لازم صورت پذيرد.
2- ملاك قضاوت و تصميم گيري نسبت به افراد، وضعيت فعلي آنها مي باشد از همين رو به راحتي نمي توان به وعده هاي خواستگاران نسبت به نماز خوان شدن در آينده و يا توانايي خود نسبت به نماز خوان نمودن شوهر آينده اطمينان نمود.
3- به گفته هاي خواستگاري اگرچه راست و واقعي باشدصد در صد اعتماد نكنيد وتحقيق از كانال هاي ديگر رافراموش نكرده و در اين زمينه از بررسي وضعيت خانواده، دوستان، رفت وآمد ها و... در تشخيص شخصيت افراد غافل نشويد.
4- در اسلام هم کفو بودن دختر و پسر شرط ازدواج می باشد و از نظر معارف اسلام و روایات اهل بیت نیز سیره پیامبر اکرم ( صل الله علیه و آله ) تنها چیزی که کفویت را احراز می نماید ایمان است. ایمان یعنی اعتقاد باطنی به خداوند و التزام عملی به مقتضای ایمان، یعنی به دین و آموزه اسلام. لذا پیامبر ( صل الله علیه و آله) مردی سیاه پوست و فقیر به نام« جویبر» را به« ذلفاء» دختر زیادبن لبید تزویج نمود و فرمود:«الْمُؤْمِنُ‏ كُفْوٌ لِلْمُؤْمِنَةِ وَ الْمُسْلِمُ كُفْوٌ لِلْمُسْلِمَةِ» ؛« مرد مؤمن همتای زن مومن و مرد مسلمان همتای زن مسلمان است».