پاسخ: آدمي همان طور كه مي تواند بر محيط، دوستان، خواهر و برادر خود تأثير بگذارد، از آنها نيز تأثير مي پذيرد. اگر يكي از دوستان مان يك لطيفه ي خنده دار تعريف كند، ما مي خنديم. اگر يك حرف زشت به ما بزند، از دستش ناراحت مي شويم. سوال چرا انسان با شنيدن يك حرف خوشحال و با شنيدن حرف ديگر ناراحت مي شود؟ از اين مطلب مي توان يك قانون بدست آورد كه انسان اثر پذير است، اگر چه افراد در اين زمينه متفاوت مي باشند.
در مورد اين سوال بايد بگويم كه نمي توان يك حكم كلي داد و عنوان كرد با كسي كه نماز نمي خواند، ايرادي دارد، يا ندارد كه ارتباط برقرار نمود چراكه حكم نزديكان، دوستان، اثر پذيري افراد و اثر گذاريشان، در اين مسئله بايد مورد بررسي قرار گيرد.
اگر فرد بي نماز از افرادي است كه جزء ارحام انسان محسوب مي شود، هرگز نمي توان به خاطر ترك كردن نماز ارتباط خود را با او قطع نمود، زيرا خود اين كار ترك صله ي رحم محسوب گرديده و حرام مي باشد. ارحام عبارتند از: والدین، فرزندان، عموها، خاله ها، عمه ها، دائی ها و فرزندان آنها.
اگر رفت و آمد با ارحام باعث اثرات سوء بر افراد شده و در نماز خود ممكن است دچار سهل نگاري شود، لازم است كه به حداقل ارتباط، مانند: تلفن زدن و كمتر رفت و آمد كردن و يا مدت كمتري را در آنجا ماندن بسنده كرد.
اگر كسي كه نماز نمي خواند جزء دوستان مي باشد، و مي دانيم و يا احتمال مي دهيم كه ارتباط با او ممكن است وي را به نماز بكشاند و يا اثرات خوبي بگذارد، بايد با او ارتباط داشته باشيم اما اگر در برقراري اين ارتباط تحت تاثير نظرات و ديدگاههاي فرد بي نماز قرار گرفته و ممكن است وي نيز نماز را رها نمايد در اينجا بايد از برقراري ارتباط با او جدا پرهيز نمود.
بنابراين عدم اجازه ارتباط با بي نماز در جايي است كه انسان به دليل اثر پذيري، باورها و اعتقادات قلبي خود را از دست داده و به مرور او نيز از نماز رويگردان شود نه در جايي كه مي تواند ديگران را نسبت به نماز ارشاد نمايد و يا به دليل صله ارحام بايد ارتباط خود را – ولو در پائين درجه آن – حفظ نمايد.