پاسخ: روايات فراواني در شدت عقوبت و مجازات كمك به تارك الصلاه رسيده است. از جمله پيامبر اكرم(ص) در روايتي مي فرمايد:« مَنْ أَعَانَ عَلَى تَارِكِ الصَّلَاةِ بِلُقْمَةٍ أَوْ كِسْوَةٍ فَكَأَنَّمَا قَتَلَ سَبْعِينَ نَبِيّاً أَوَّلُهُمْ آدَمُ وَ آخِرُهُمْ مُحَمَّد» ؛« كسي كه ترك كننده نماز را با دادن طعامي يا لباسي ياري كند مثل اين است كه هفتاد پيامبر(ع) را كشته كه اول آنها آدم(ع) و آخر آنها حضرت محمد(ص) است.»
ظاهرا منظور از كمك نكردن به تارك الصلاه، موردي است كه اعانت و احسان سبب جرأت بر ترك نماز شود و شكي نيست كه كمك به معصيت كار هر گاه موجب جرأت بر گناه و استمرار آن گردد حرام است و از باب نهي از منكر، ترك آن واجب است تا شايد با طرد شدن از جامعه اسلامي به خود آمده و به دامان دستورات اسلام بازگردند؛ ولي اگر كمك به تارك الصلاه سبب جرأتش بر ترك نماز نشود معلوم نيست كه مورد اين روايات باشد. گاه مي شود كه اعانت و ياري و احسان به تارك الصلاه، سبب ترك گناه او و عامل نماز خواندن او مي شود و در اين صورت بدون شك كمك به او امري مطلوب و در برخي موارد از باب امر به معروف واجب مي شود.