پاسخ: همان طور که نماز خواندن از دستورات مهم و اکيد دين است رعايت عفاف و وقار براي يک زن و اجتناب از خودنمايي و آرايش حرام و نا به جا و خود را در معرض ديد نا محرم قرار ندادن از سفارشات دين است و از آنجا كه دين مجموعه اي کامل از دستورات و احکام و معارف و اخلاق است و ديندار کامل آن است که دين را در کليت و جامعيت آن در همه ابعاد اجرا و پياده نمايد و هر کس در گوشه اي از ابعاد وسيع دين كوتاهي نمايد به همان اندازه در ديانت ناقص است و پيامدهاي منفي دنيوي و اخروي اين كوتاهي نيز دامنگيرش خواهد شد.
هرچند تشخيص جايگاه واقعي انسان ها در نزد خداوند کار ساده اي نيست و به درستي نمي توان اين جايگاه و موقعيت را تشخيص داد زيرا علاوه براعمال ظاهري انسان نيت ها وانگيزه هاي دروني آنها نيز در تعيين اين موقعيت و جايگاه دخيل و موثر است و ما نوعا راهي به درون انسان ها و تشخيص اين نيت و انگيزه ها نداريم و نمي توان تنها بر اساس ظاهر اعمال انسان ها و نوع رفتار آنها در اين باره قضاوت قاطع نمود.اما شايد بتوان گفت که در عين حال که ترک نماز وخود نمايي و آرايش در برابر نامحرم هر دو عملي خلاف و کوتاهي در امر بندگي است، ولي با توجه به اهميتي که نماز در اسلام دارد و ستون خيمه دين محسوب مي شود جرم ترک نماز بالاتر و سنگين تر است.
گذشته از اينكه خانم نمازخواني که در اهل آرايش در برابر نامحرم است به خاطر روحيه معنوي حاصل از نماز و ارتباط باخدا راحتر و زودتر راهنمايي و ارشاد مي شود و اميد است به برکت نماز دست از اين گناهش بردارد ولي انسان بي نماز چون اين زمينه را ندارد سخت تر و ديرتر ارشاد و راهنمايي به سوي نماز خواندن و انجام دستور الهي مي شود.