پاسخ از طرف محمدسعید اختریان پور: در پاسخ به این سؤال توجه به نکات زیر بایسته است:
1- اين مساله به عنوان يك اصل واجب كلي در اسلام مطرح نمي باشد چراكه اگر فاصله زن و مرد بيشتر از پنج متر باشد، يا بين آنها حائلى مانند پرده يا ديوار باشد و يا در دو سطح مختلف (مثل طبقه اول و بالكن بعضى از مساجد) ايستاده باشند و زن جلوتر از مرد باشد، نمازشان صحيح است.
علاوه بر اينكه بحث تقدم و تاخر مرد و زن در جايي است كه هر يك از زن و مرد همزمان به نماز بايستند اما اگر يكي از آنها جلوتر به نماز ايستاد وظيفه نفر بعدي است كه بايد فاصله لازم را رعايت نمايد خواه زن باشد يا مرد .
2- جلوتر ايستادن مرد نشانه برتري مردان نيست چرا كه از ديدگاه اسلام، افراد انسان (چه مرد و چه زن) از نظر حقيقت انسانيت و مسايل ارزشى يكسانند و هيچ يك بر ديگرى جز به تقوا و عمل صالح بيشتر، برترى ندارد خداوند متعال مي فرمايد:« إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقاكُم‏» ؛« گرامى‏ترين شما نزد خداوند با تقواترين شماست» و يا در جاي ديگر مي فرمايد:« مَنْ عَمِلَ صالِحاً مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثى‏ وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْيِيَنَّهُ حَياةً طَيِّبَةً وَ لَنَجْزِيَنَّهُمْ أَجْرَهُمْ بِأَحْسَنِ ما كانُوا يَعْمَلُونَ» ؛«هر كس كار شايسته‏اى انجام دهد، خواه مرد باشد يا زن، در حالى كه مؤمن است، او را به حياتى پاك زنده مى‏داريم؛ و پاداش آنها را به بهترين اعمالى كه انجام مى‏دادند، خواهيم داد.»
3- به طور مسلم تاخر و تقدم مكاني نشانه فضيلت و برتري به حساب نمي آيد،‌ تا از اين رهيافت گفته شود كه ارزش زن كمتر از مرد است، بلكه تقدم و تأخر مكاني براي مرد و زن در نماز حكمت و دلايل ديگري دارد از جمله اينكه: از آنجا كه زن همانند گل است و خواسته يا ناخواسته چشم هاي محرم يا غير محرم را مي ربايد، مي توان گفت اين دستور الهي نشانگر آن است كه بايد ميان مردان و زنان در همه حال از جمله در وقت نماز حريم عفت و حيا به خوبي پاس داشته شود و اگر چنين حكمي نباشد و ايستادن زنان جلوي‌ مردها متداول گردد، طبعاً زمينه وسوسه‌ هاي شيطاني‌ فراهم مي گردد و هنگامي كه در نماز نظر مرد به‌ قد و قامت‌ زني بيفتد به‌ جاي‌ توجه‌ به‌ خدا توجه‌اش‌ به‌ مسايل‌ ديگر معطوف ‌مي‌شود.
از همين رو اسلام در نماز و ساير تعامل هاي مربوط به زندگي به گونه اي احكام و تكاليف انسان را طراحي كرده است كه هم با نيازهاي روحي و رواني انسان بسازد و هم بر تعالي اخلاقي و معنوي انسان تأثير گذار باشد.