پاسخ: به طواف کعبه رفتم به حرم رهم ندادند. که برون در چه کردی که درون خانه آیی
نماز حرم الهی است. مهمترین راه برای اینکه ما را به حرم الهی راه دهند، این است که بیرون این حرم با او باشیم تا وقتی نماز را شروع کردیم ما را به حرم الهی راه بدهند.
جوان عزیز! تنها راه این است که زمان‌های غیر نماز را با خدا باشی تا در نماز، خداوند تو را به آغوش بپذیرد. در روایات آمده که وقتی نامحرمی را می‌بینید، بگویید: "یا خیر حبیب و محبوب، صل علی محمد و آل محمد". یعنی ای بهترین محبوبِ من، بر محمد و آلش درود فرست.
معنای این دستور اخلاقی، این است که اگر کسی توجهش به محبوب حقیقی بیشتر شود، دلش را راحت تر می تواند از محبوب های دنیایی بکند. از طرفی، باید در زندگی هر چه را خدا گفت چشم بگویی، تا اینکه به محض تکبیر نمازت، خدا جواب دهد.
نکته دیگر اینکه چند مسئله زیر می تواند به حضور قلب کمک کند:
قبل شروع نماز بر امام حسین سلام دهی و از ایشان بخواهی که حضور قلب در نماز را به تو دهد.
وضو را با دقت بیشتری بگیری.
نماز را به جماعت و در مسجد بخوانی.
قبل نماز مقداری به عنایات خداوند به تو، نعمت‌هایش، گناهانت و بخشندگی او فکر کنی.
موفق باشید....