پاسخ: از آنجا كه ويژگي هاي زن، خواسته يا ناخواسته چشم هاي محرم يا غير محرم را مي ربايد، مي توان گفت در تمام مهندسي احكام فقهي اسلام، حفظ عفت و حيا براي زن و مرد يك اصل ضروري و مهم به حساب مي آيد. بنابراين تمام احكام عبادي و توصلي تابع اين اصل است. بر اساس همين اصل شارع مقدس دستوراتي واجب يا مستحبي را در نماز داده است؛ از جمله: آب ريختن به دست ها از داخل آرنج هنگام وضو، كنار هم قرار دادن پاها هنگام قيام، ابتدا زانوها را روي زمين قرار دادن پيش از رفتن به سجده، گذاشتن آرنج ها و شكم بر زمين و چسباندن اعضاي بدن به يكديگر هنگام سجده وهمچنين رعايت حجاب كامل در نماز و... كه همگي اين دستورها نشان دهنده آن است كه اين كارها مانع از در معرض ديد قرار گرفتن برجستگي هاي بدن زن به ويژه در نماز كه با نشستن و برخاستن و ركوع و سجود همراه است خواهد بود.
اما در خصوص محرم بودن خداوند و لزوم رعايت حجاب بدون حضور نامحرم بايد گفت كه اصولا محرم ونامحرم درمورد خداوند مفهوم ومعنای ندارد زیرا خداوند بر اسرار، باطن وظاهرهر شخص اشراف دارد وبه تعبیر قران کریم از رگ گردن انسان به انسان نزدیک تراست ؛ گذشته از اينكه حكم پوشش در نماز، با حفظ حجاب در برابر نامحرم تفاوت‏هايى دارد و با آن قابل مقايسه نيست؛ مثلاً پوشاندن روى پا در برابر نامحرم واجب است؛ ولى در نماز - بدون حضور نامحرم - واجب نيست.
بنابراين علل و حكمت هاي رعايت حجاب در نماز بدون حضور نامحرم را بايد در موارد ديگري جستجو نمود كه در اينجا به سه مورد آن اشاره مي نمائيم:
الف – نماز دارای آثار و فواید فراوان است. یکی از آنها، نهادینه کردن ارزش ها و تمرین پیوسته پاکی ها است. یاد خدا بزرگ ترین ارز است و نمازهای پنج گانه این ارزش را در قلوب همگان نهادینه می کند.
حفظ حجاب و پوشش اسلامی نیز برای زنان یک ارزش گران بها و تعیین کننده است. خداوند متعال تمرین و یادآوری پیوسته آن را برای زنان در نماز واجب کرده است تا همواره بر حفظ آن پایدار باشند.
ب - وجود پوشش براى تمام بدن و داشتن پوششى مخصوص براى نماز، توجه و حضور قلب انسان را بيشتر مى‏كند و از التفات ذهن به تجملات و چيزهاى رنگارنگ مى‏كاهد و ارزش نماز را صد چندان مى‏كند.
ج - داشتن پوشش كامل در پيشگاه خداوند، نوعى ادب و احترام به ساحت قدس ربوبى است. از اين رو براى مرد نيز دربر داشتن عبا و پوشاندن سر در نماز، مستحب است.