پاسخ: شيعه و سني در مورد ضربه خوردن امير المؤمنين عليه السّلام معتقدند كه آن حضرت به واسطه ضربه‌اي كه توسط شقي‌ترين انسان‌ها يعني ابن ملجم مرادي ملعون كه بر فرق سر مبارك آن حضرت اصابت كرد به شهادت رسيد و اين موضوع در دست بسته نماز خواندن اهل سنت هيچ نقشي ندارد.
اما همانگونه كه در سوال قبل گفته شد روايات و شواهد تاريخي بيانگر آن است كه اين مساله از دوران خليفه دوم به نماز اضافه شد نه پس از شهادت حضرت علي عليه السلام كه پس از خليفه دوم و سوم زمام حكومت را به دست گرفتند.
بهترين دليل بطلان آنچه در سوال مطرح گرديده آن است كه از خود حضرت علي عليه السلام روايتي مبني بر منع اين عمل ذكر گرديده و حال آنكه اگر اين عمل بعد از شهادت ايشان مرسوم شده باشد ديگر مخالفت آنحضرت با عمل كساني كه هنوز دست به اين نزده اند معنايي ندارد.
گذشته از اينكه اگر قرار بود دست بر روي يكديگر گذاشتن به خاطر شمشير خوردن به شكم آن حضرت رسم شود فرزندان ايشان كه امامان پس از ايشان مي باشند به اين كار زودتر از ديگران اقدام نموده و شيعيان را نيز به اين عمل توصيه مي كردند و حال آنكه علاوه بر اينكه خود به هنگام نماز دست شان را بر روي يكديگر قرار نمي دادند سرمنشا آن عمل را از كفار دانسته و مردم را از آن منع مي كردند به همين دليل نيز شيعيان اين كار را باطل كننده نماز مي دانند.