پاسخ: از نظر آيات قرآن كريم و روايات ديني و اسلامي جاي شك و ترديدي نيست كه اگر انساني مؤمن و مسلمان باشد ولي در انجام وظايف و احكام الهي كوتاهي كرده باشد، به عذاب الهي گرفتار مي گردد. هر چند ايمانش بالاخره باعث رستگاري نهايي و خلاصي او از عذاب و دوزخ مي گردد ولي ممكن است نجات او پس از سال ها تحمل رنج و عذاب باشد. حساب گناهان يك عده در سختي ها و شدايد مرگ و جان دادن تصفيه مي گردد، گروهي ديگر با عذاب ها و فشارهاي قبر جريمه گناهان خود را مي پردازند و گروهي ديگر در اهوال قيامت و حوادث سخت و سنگين قيامت و حساب، كيفر خود را مي بينند و عده اي به دوزخ و جهنم مي افتند و سال ها در آنجا مي مانند، هر چند در آن جا خالد و جاويد نمي مانند و بالاخره ايمانشان باعث رهايي و نجات آنها مي گردد.

بايد توجه داشت كه بر طبق روايات فراوان، قيامت داراي مواقف و عقبه ها و گردنه هاي فراواني است و در هر عقبه و گردنه اي از حقي از حقوق و وظيفه اي از وظايف مي پرسند. مثلا عقبه اول، عقبه رحم و امانت و ولايت است، اگر كسي در صله رحم و يا اداي امانت و يا ولايت علي بن ابي طالب و امامان معصوم(ع) كوتاهي كرده باشد بايد در آنجا جواب پس دهد و پاسخگو باشد.

عقبه دوم، عقبه و گردنه نماز است كه از نمازهاي واجب روزانه و نمازهاي واجب ديگر مثل نماز آيات و نماز قضا و غيره سؤال مي شود.

رسول خدا(ص) فرمود: به شفاعت من نمي رسد كسي كه نماز را سبك شمارد و حضرت صادق(ع) در آخرين سفارش و وصيتش در هنگام رحلت و شهادت فرمود: «لا تنال شفاعتنا من استخف بالصلاه؛ شفاعت ما به كساني كه نماز را سبك بشمارند نمي رسد».

البته حساب اشخاص در دست خداست و هيچ كس حق ندارد درباره كسي به طور قاطع اظهار نظر كند كه اهل نجات است يا اهل عذاب و تعيين وضعيت مقامات بندگان به عهده ما نيست و بايد به خدا واگذار گردد و جز خداوندكسي سرانجام افراد را نمي داند و ممكن است خداوند از حق خودش مثل نماز و روزه و حج بگذرد ولي در عين حال سستي در اين امور و سهل انگاري و يا ترك آن عذاب و كيفر الهي را به دنبال خواهد داشت.