■ معنای نماز شفع چیست و آیا ارتباطی با شفاعت دارد؟
پاسخ: «شَفع» در لغت؛ به معناى ضمیمه کردن چیزى به چیزى، و مقارن و همراه بودن دو چیز است. در آیه شریفه «وَ الشَّفْعِ وَ الْوَتْرِ»؛ شفع، اسم و به معناى جُفت است چنانکه «وتر» به معناى تک میباشد،[1] و علت نامگذاری نماز شفع به این نام، به جهت دو رکعتی بودن آن است.
«شفاعت» نیز از ریشه «شفع» به معنای ضمیمه شدن دو چیز به یکدیگر است.[2]
برخی مفسّران در تفسیر شفاعت در آیه شریفه «مَنْ یَشْفَعْ شَفاعَةً حَسَنَةً یَکُنْ لَهُ نَصِیبٌ مِنْها وَ مَنْ یَشْفَعْ شَفاعَةً سَیِّئَةً یَکُنْ لَهُ کِفْلٌ مِنْها وَ کانَ اللَّهُ عَلى کُلِّ شَیْءٍ مُقِیتاً»[3] گفتهاند: اصل شفاعت از شفع است که به معناى جُفت و ضد وتر میباشد؛ زیرا در حقیقت کسى که براى دیگرى وساطت میکند، خود را رفیق و دوم او قرار داده است.[4]
اما راجع به قسمت اخیر پرسش باید گفت: تندرستی و برطرف شدن بیماری از ثمرات نماز شب بوده که در برخی روایات بیان شده که برای اطلاع از آن نمایههای زیر را مطالعه نمایید.
«اهمیت و آثار نماز شب و حکم قضای آن»، سؤال 2859
«نماز شب»، سؤال 5832
[1]. ر.ک: تفاوت میان کلمات «زوج» و «شفع»، سؤال 37518.
[2]. واسطی زبیدی، سید محمد مرتضی، تاج العروس من جواهر القاموس، محقق، مصحح، شیری، علی، ج 11، ص 250، بیروت، دار الفکر للطباعة و النشر و التوزیع، چاپ اول، 1414ق.
[3]. نساء، 85: «هر کس شفاعتِ پسندیده کند، براى وى از آن نصیبى خواهد بود و هر کس شفاعت ناپسندیدهاى کند، براى او از آن [نیز] سهمى خواهد بود. و خدا همواره به هر چیزى توانا است».
[4]. طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، مقدمه، بلاغی، محمد جواد، ج 3، ص 128 - 129، تهران، ناصر خسرو، چاپ سوم، 1372ش.
■ چرا در لباس نمازگزار اگر يك دكمه يا نخ از راه حرام به دست آمده باشد و به قول معروف غصبي باشد نمازش باطل است؟
دليل اينكه نمازخواندن در لباس و يا مكان غصبى موجب بطلان نماز مي شود - حتى اگر دكمهاى از لباس غصبى باشد- آيات و رواياتي است كه در اين زمينه وجود دارد.
در قرآن مجيد آمده است:« إِنَّما يَتَقَبَّلُ اللَّهُ مِنَ الْمُتَّقينَ» ؛« خدا، تنها از پرهيزگاران ...
■ اگر رفتن به نماز جمعه که اجباري نيست پس چرا حديثي را ديده ام که اگر كسي بيش از سه هفته بي دليل به نماز جمعه نرود مهر نفاق و... بر دلش مي خورد؟
از امام باقر(ع) روايت شده است که:« صَلَاةُ الْجُمُعَةِ فَرِيضَةٌ وَ الِاجْتِمَاعُ إِلَيْهَا فَرِيضَةٌ مَعَ الْإِمَامِ فَإِنْ تَرَكَ رَجُلٌ مِنْ غَيْرِ عِلَّةٍ ثَلَاثَ جُمَعٍ فَقَدْ تَرَكَ ثَلَاثَ فَرَائِضَ وَ لَا يَدَعُ ثَلَاثَ فَرَائِضَ مِنْ غَيْرِ ...