پاسخ: 1. نیت؛ از اجزای نماز است و آغاز آن قبل از تکبیرة الاحرام بوده و (مانند روزه) تا پایان نماز باید ادامه داشته باشد، بر این اساس چنانچه در قسمتی از نماز، نمازگزار از نیت خود برگردد، نماز او باطل خواهد بود.
2. از طرفی نیز نیت از واجبات و اجزایی است که رکن نماز به شمار می‌آید،[1] چراکه ارکان نماز آن واجباتی را گویند که قوام نماز به انجام آنهاست و بدون آنها اصلاً نمازی محقق نمی‌شود،[2] به تعبیر دیگر همانطور که اگر شخصی تمام اعمال نماز را انجام دهد ولی مثلاً رکوع را بجا نیاورد به عمل او نماز گفته نمی‌شود، نیت نیز چنین حالتی دارد و اگر فردی اعمال نماز را مثلاً به نیت ورزش کردن انجام دهد به عمل وی نماز نمی‌گویند.

[1]. امام خمینى، سید روح اللّٰه، نجاة العباد ص 98، م 5، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام، تهران، اول، 1422 ه‍ ق.
[2]. مشکینى، میرزا على، مصطلحات الفقه، ص 274