پاسخ: در نماز و عبادت به سوي كعبه دو ويژگي مهم وجود دارد كه اين ويژگي ها به هیچ عنوان قابل مقایسه با بت پرستي قابل مقایسه نمی باشد تا گفته شود كه نماز به سوي كعبه بت پرستي است.
اول: پرستش و ستايش خداوند
اولين و مهمترين ويژگي نماز بسوی کعبه اين است كه انسان در نماز خالق هستي را به عنوان پروردگار خود مورد پرستش و ستايش قرار مي دهد برخلاف بت پرستي انسان، بت را به عنوان« پروردگار» خود دانسته و آن را مورد پرستش و ستايش قرار مي دهد لذا اگر قرار بود در نماز خواندن به سوي كعبه نوعي بت پرستي وجود داشته باشد بايد مسلمانان از نظر اعتقادي، به اين مساله خود را ملتزم بدانند و حال آنكه تمامي مسلمانانی كه به سوي كعبه نماز مي خوانند علاوه بر اينكه« كعبه» را به عنوان پروردگار خود قبول ندارند، با بررسی محتوای نماز معلوم می شود در نماز از كعبه هيچگونه سخن و ستايشي مطرح نشده؛ بلكه همه آنها، كعبه را تنها به عنوان قبله و جهت نماز خود قبول داشته و در نماز نيز تنها خداوند و خالق هستي خود را مورد ستايش قرار مي دهند نه با كعبه را.
دو – دستور الهي
دومين ويژگي نماز خواندن به سوي كعبه اين است كه بر خلاف بت پرستي با دستور الهي صورت مي پذيرد.
خداوند متعال به تمامي مسلمانان دستور داده در هر جاي دنيا كه هستند به سوي مسجد الحرام نماز بخوانند چه كساني كه نزديك خانه خدا مي باشند و چه آنها كه فرسنگ ها از آن دور هستند و اينگونه فرموده اند كه:« وَ مِنْ حَيْثُ خَرَجْتَ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ وَ إِنَّهُ لَلْحَقُّ مِنْ رَبِّك‏» ؛« از هر جا(و از هر شهر و نقطه‏اى) خارج شدى، (به هنگام نماز) روى خود را به جانب«مسجد الحرام» كن! اين دستور حقى از طرف پروردگار توست!» و این دستور مانند دستور خداوند مبنی بر سجده ملائک بر آدم علیه السلام می باشد که در آن سجده کردن به سوی آدم از آن جهت که فرمان الهی بود، نه تنها شرک محسوب نمی شد بلکه عین توحید بود وحتی هنگامی که شیطان از این عمل سرپیچی کرد مطرود درگاه الهی شد و به تعبیر قرآن از کافرین گردید.