پاسخ:
نماز داراى جایگاه ویژه‏اى در ادیان الهى است و در طول تاریخ تمامى پیامبران و پیروان آن‌ها سفارش به نماز شده‌‏اند. اما چرا نماز؟ اسلام و قرآن داراى سیستمى ترتیبى جهت میل آدمى به مراتب کمال است که از جمله آن‌ها اقامه نماز است. محور تربیت و تعالى انسان در مکتب اسلام، با توجه به خداوند و در نظر گرفتن موقعیت او و نیز جایگاه خود انسان میسّر است. این توجه با نماز حاصل مى‏‌شود. نماز و نه هیچ عبادت دیگرى، براى خداوند سودى به همراه ندارد و اگر هیچ کس در تمامى هستى سر بر آستان او نساید، بر دامن کبریایى او گردى نمى‌‏نشیند. ولى غفلت انسان از خداوند، زمینه سقوط وى به پست‏‌ترین درجات را فراهم مى‏‌کند. حال آن که یاد خداوند او را بر طریق مستقیم نگاه مى‏‌دارد و در طوفان حوادث زندگى و فراز و نشیب آن دست او را مى‌‏گیرد. اگر بخواهیم نقش نماز را در طول زندگى به چیزى تشبیه کنیم، باید بگوییم، نماز همانند چراغ‏هایى نورانى در مسیرى تاریک و ظلمانى و پیچ در پیچ است که انسان را به پیمودن راه اصلى و منحرف نگشتن و اسیر غول بیابان نشدن دعوت مى‏‌کند. این چراغ‏ها باید همواره روشن باشد وگرنه آدمى ممکن است در مرحله‏اى به بیغوله‏اى بیفتد و چه بسا بازگشت از آن میسر نباشد. فلسفه اصلى نماز و دیگر عبادات همین است. بدون نماز و عبادت انسان تربیت نمى‌‏شود و توان لازم را براى پیمودن راه کمال نمى‌‏یابد. نـمـاز موجب یاد خداست؛ یاد خدا بهترین وسیله براى خویشتن دارى و کنترل غرایز سرکش و جلوگیرى از روح طغیان است.

نمازگزار همواره به یاد خدا است، خدایى که از تمام کارهاى کوچک وبزرگ ما آگاه است، خدایى که از آنچه در زوایاى روان ما وجود دارد و یا از اندیشه ما می‌گذرد، مطلع و با خبر است و کـمـترین اثر یاد خدا این است که به خودکامگى انسان و هوس‌هاى او اعتدال مى‌بخشد، چنان که غـفلت از یاد خدا و بى خبرى از پاداش‌ها و کیفرهاى او، موجب تیرگى عقل و خرد و کم فروغى آن مى‌شود.

انـسـان غـافـل از خـدا در عـاقبت اعمال و کردار خود نمى‌اندیشد و براى ارضاى تمایلات و غرایز سـرکـش خـود حد و مرزى را نمی‌شناسد و این نماز است که او را در شبانه روزپنج بار به یاد خدا مى‌اندازد و تیرگى غفلت را از روح و روانش پاک می‌سازد. به راستى، انسان که پایه حکومت غرایز در کانون وجود او مستحکم است، بهترین راه براى کنترل غرایز و خواستهاى مرز نشناس او همان یاد خدا، یاد کیفرهاى خطاکاران و حساب‌هاى دقیق و اشتباه ناپذیر آن است. از این نظر قرآن یکى از اسرار نماز را یاد خدا معرفى مى‌کند: اقم الصلوه لذکرى نماز را براى یاد مـن بـپـادار (سوره طه، آیه ۱۴).



باشگاه خبرنگاران جوان