پاسخ از طرف محمد دماوندی: رعایت موارد ذیل، در تشهد و سلام نماز، مستحب است:

به حال تورّک نشستن، برای مردان؛ یعنی نمازگزار، بر ران چپ بنشیند و روى پاى راست را بر کف پاى چپ بگذارد.[1]
زن، ران‌هاى خود را به هم بچسباند.[2]
دست‌ها را بر ران‌ها بگذارد و انگشتان را به یکدیگر بچسباند و روی پاهای خود نگاه کند.
قبل از تشهد بگوید: «الْحَمْدُ لِلّه» یا بگوید: «بِسْمِ اللّٰهِ وَباللّٰهِ والْحَمْدُ لِلّٰهِ وَخَیرُ الْأَسْمٰاءِ لِلّٰهِ».
پس از اتمام تشهد، بگوید: وَتَقَبَّلْ شَفٰاعَتَهُ فى أُمَّتِه وَارْفَعْ دَرَجَتَهُ.
در هنگام سلام، نیت سلام کردن بر پیامبران، امامان، فرشتگان و جمیع مؤمنین انس و جنّ را داشته باشد.
در نماز جماعت، امام، سلام را بلند و مأموم آهسته بگوید.
در نماز جماعت، امام در پایان سلام دادن، به جانب راست خود اشاره کند و مأموم به هر دو جانب، البته اگر در سمت چپ او مأموم دیگر‌ی باشد و الّا همان سمت راست کافى است. همچنین نمازگزارى که فرادا نماز مى‌خواند در هنگام سلام رو به طرف قبله سلام داده و با گوشه دو چشم خود به طرف راست اشاره کند.[3]
همچنین، در حال تشهد و سلام «اقعاء» مکروه است، و آن عبارت از این است که کف پاها را به زمین گذارده و روى پاشنه‌ها، بنشیند.[4]



[1]. جهت آگاهی بیشتر در این زمینه، ر. ک: نمایه 74978 (تورک و تربع).

[2]. ر. ک: عاملى، بهاء الدین، محمد بن حسین و ساوجى، نظام بن حسین، جامع عباسى و تکمیل آن، ص 154، دفتر انتشارات اسلامى، قم، اول، 1429 ه‍ ق؛ امام خمینى، سید روح اللّٰه، توضیح المسائل، ص 239، م 1061، اول، بی جا، 1426 ه‍ ق.

[3]. علامه حلّى، حسن بن یوسف، تبصرة المتعلمین فی أحکام الدین، ص 44، مؤسسه چاپ و نشر، تهران، اول، 1411 ق.

[4]. ر.ک: همان.