پاسخ: در روايات اسلامي در اين مورد چيزي بيان نشده است و اقدام برخي از بزرگان مبني بر نذر نمودن جهت پرداخت صدقه در صورت به تاخير افتادن نمازشان از اول وقت و يا محروم كردن خود از برخي امور مورد علاقه شان، همه و همه در جهت تربيت و تنبيه نفس براي جلوگيري از تكرار تاخير در نماز اول وقت مي باشد، نه اينكه اين اقدام در راستاي جبران و ديركرد نماز اول وقت از دست رفته باشد.
در اينجا بايد يادآوري نمائيم كه اگر كسي مي خواهد براي محافظت از نماز اول وقت خود چنين برنامه هايي را در پيش رو بگيرد
اولا: نوع نذر و يا تنبيهي كه براي تربيت نفس در نظر گرفته مي شود بايد متناسب با شرائط و روحيات فرد باشد و نمي توان نسخه واحدي براي همه پيچيد، اما معمولا در اين موارد بزرگان براي تنبيه نفس، خود را از چيزهايي که مورد علاقه او است محروم مي کردند. مثلا اگر به غذاي خاصي علاقه دارد او را تا مدتي از خوردن آن منع مي کردند و يا نذر مي نمودند در ازاء تاخير بدون عذر در هر نماز يك روز روزه بگيرند.
ثانيا: بايد مواظب بود در اين مورد سختگيري بيش از حد و شديدي عليه نفس اعمال نکرد و به تنبيه مختصر اکتفا کرد تا از نظر رواني و روحي دچار خسارت نگرديم.