پاسخ از طرف محمدسعید اختریان پور: قرآن کریم[1] و روایات معتبر، افرادی را که به نماز خود اهمیت چندانی نمی‌دهند مورد نکوهش قرار داده‌اند:
امام باقر(ع): مردى به مسجدى که رسول خدا(ص) در آن بود وارد شده و مشغول خواندن نماز شد، اما سجده‌اش را بیش از اندازه کوتاه انجام داد. پیامبر(ص) فرمود: گویا مانند کلاغ به زمین نوک می‌زند! اگر او به همین وضع بمیرد، بر دین محمد(ص) نمرده است.[2][3]
در همین راستا، روایات معتبری نیز وجود دارد و بیانگر آن است که افراد نباید برای رسیدن به کارهای دنیوی خود، نمازشان را با عجله بخوانند:
1. امام صادق(ع): «إِذَا قَامَ‏ الْعَبْدُ فِی‏ الصَّلَاةِ فَخَفَّفَ‏ صَلَاتَهُ‏ قَالَ اللَّهُ تَبَارَک وَ تَعَالَى لِمَلَائِکتِهِ أَ مَا تَرَوْنَ إِلَى عَبْدِی کأَنَّهُ یرَى أَنَّ قَضَاءَ حَوَائِجِهِ بِیدِ غَیرِی أَ مَا یعْلَمُ أَنَّ قَضَاءَ حَوَائِجِهِ بِیدِی»؛[4]
وقتى بنده‏اى نماز بخواند و آن‌را به سرعت تمام کند، خداوند به فرشتگانش مى‏فرماید: این بنده مرا نمی‌بینید؟! گویا او گمان می‌کند که برآورده شدن خواسته‌هایش به دست غیر من است! آیا او نمی‌داند که کلید خواسته‌هایش به دست من است؟!
2. امام صادق(ع): «إِنَّ الْعَبْدَ إِذَا عَجَّلَ فَقَامَ لِحَاجَتِه‏ یقُولُ اللَّهُ تَبَارَک وَ تَعَالَى أَ مَا یعْلَمُ عَبْدِی أَنِّی أَنَا أَقْضِی الْحَوَائِجَ»؛[5] اگر بنده‏اى در خواندن نماز عجله کند و به سرعت به دنبال کار دنیائی‌اش روانه شود، خداوند مى‏گوید: آیا بنده‏ام نمى‏داند که تنها من هستم که خواسته‌ها را برآورده می‌کنم؟!
اگرچه در دو روایت فوق اشاره‌ای بدان نشده است که چنین بنده‌ای لزوماً به حاجت خود نخواهد رسید، اما در برخی موارد ممکن است پروردگار جهت گوشزد کردن این واقعیت، او را به خواسته‌اش نرسانده و یا رسیدن به آن‌را با تأخیر مواجه کند.

[1]. ماعون، 4-5.
[2]. برقی، ابو جعفر احمد بن محمد بن خالد، محاسن، محقق، مصحح، محدث، جلال الدین،‏ ج 1، ص 79، قم، دار الکتب الإسلامیة، چاپ دوم، 1371ق.
[3]. «ابتلا به پانزده خصلت در اثر سبک شمردن نماز»، 94640؛ «آثار و برکات نماز اول وقت و سبک نشمردن نماز»، 33705.
[4]. کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، محقق، مصحح، غفاری، علی اکبر، آخوندی، محمد، ج 3، ص 269، تهران، دار الکتب الإسلامیة، چاپ چهارم، 1407ق.
[5]. محاسن، ج 1، ص 252.
آیات مرتبط
سوره النساء (142) : إِنَّ الْمُنَافِقِينَ يُخَادِعُونَ اللَّهَ وَهُوَ خَادِعُهُمْ وَإِذَا قَامُوا إِلَى الصَّلَاةِ قَامُوا كُسَالَىٰ يُرَاءُونَ النَّاسَ وَلَا يَذْكُرُونَ اللَّهَ إِلَّا قَلِيلًا
سوره المائدة (91) : إِنَّمَا يُرِيدُ الشَّيْطَانُ أَنْ يُوقِعَ بَيْنَكُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاءَ فِي الْخَمْرِ وَالْمَيْسِرِ وَيَصُدَّكُمْ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ وَعَنِ الصَّلَاةِ ۖ فَهَلْ أَنْتُمْ مُنْتَهُونَ
سوره الأنعام (92) : وَهَٰذَا كِتَابٌ أَنْزَلْنَاهُ مُبَارَكٌ مُصَدِّقُ الَّذِي بَيْنَ يَدَيْهِ وَلِتُنْذِرَ أُمَّ الْقُرَىٰ وَمَنْ حَوْلَهَا ۚ وَالَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ يُؤْمِنُونَ بِهِ ۖ وَهُمْ عَلَىٰ صَلَاتِهِمْ يُحَافِظُونَ
سوره مريم (59) : فَخَلَفَ مِنْ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ أَضَاعُوا الصَّلَاةَ وَاتَّبَعُوا الشَّهَوَاتِ ۖ فَسَوْفَ يَلْقَوْنَ غَيًّا
سوره المدثر (43) : قَالُوا لَمْ نَكُ مِنَ الْمُصَلِّينَ