■ آیا سبقت عمدی در افعال نماز جماعت موجب فرادی شدن نماز است؟ 2. آیا در صورتی که سهوا زودتر از امام از سجده بلند شد و نمی دانداگر به سجده باز گردد میرسد یا نه آیا واجب است برگردد؟ 3. اگر سهوا فعل را زودتر ازامام انجام دهد وعمداً باز نگردد فرادی می شود؟
پاسخ از طرف محمد دماوندی: در سوالات شرعی باید مرجع محترم تقلید خودتان را ذکر کنید. ولی به هر حال به سوالات شما پاسخ داده می شود.
جواب اول؛ اگر متابعت در افعال ننماید نمازش صحیح است؛ گر چه معصیت کرده، بلى اگر در حال قرائت رکوع کند نمازش صحیح نیست بنا بر اقوى، چنانچه اگر مخالفت زیاد و فاحش باشد جماعتش باطل مىشود.[1]
جواب دوم؛ اگر اشتباهاً سر بر دارد و ببیند امام در سجده است باید به سجده برگردد و چنانچه در هر دو سجده این اتفاق بیفتد، براى زیاد شدن دو سجده که رکن است نماز باطل نمىشود.[2]
(زنجانى) :اگر اشتباهاً سر از سجده بردارد و ببیند امام در سجده است، چنانچه اطمینان دارد که اگر برگردد در سجده به امام مىرسد، پس اگر بخواهد نماز جماعتش باقى باشد، باید به سجده برگردد و اگر در هر دو سجده یک رکعت هم این اتفاق بیفتد، نمازش باطل نمىشود.
جواب سوم؛ مأموم باید غیر از آن چه در نماز خوانده مىشود ، کارهاى دیگر آن، مانند رکوع و سجود را با امام یا کمى بعد از امام به جا آورد. و اگر عمداً پیش از امام یا مدتى بعد از امام انجام دهد، معصیت کرده ولى نمازش صحیح است امّا اگر در دو رکن پشت سر هم، از امام جلو یا عقب بیفتد بنا بر احتیاط واجب باید نماز را تمام کند و دوباره بخواند اگر چه بعید نیست نمازش صحیح باشد و فرادى شود.[3]
[1] نجاة العباد (للإمام الخمینی)، ص 148.
[2] توضیح المسائل (المحشى للإمام الخمینی)، ج1، ص 798.
[3] توضیح المسائل (المحشى للإمام الخمینی)، ج1، ص: 796.
■ پیامبر اسلام(ص) چگونه نماز میخواند و چه ویژگیهایی داشت؟
پاسخ اجمالی
در روایات به چگونگی بجا آوردن نماز توسط رسول خدا(ص) اشاره شده است؛ که برای نمونه به ذکر مواردی بسنده میشود:
1. امام علی(ع): «رسول خدا(ص) موقع گفتن تکبیرة الاحرام و همچنین هنگام گفتن تکبیر براى رکوع و نیز هنگامى که سر از رکوع برمید ...
■ نماز شکر چگونه خوانده میشود؟
علاوه بر نمازهای واجب، نمازهای مستحب بسیاری نیز وجود دارد، که از جمله آنها؛ دو رکعت نماز عادی است که به هر منظور خیری میتوان آنرا خواند؛ از جمله شکر و سپاس از درگاه خداوند.
با این وجود، نماز شکری با چارچوبی انحصاری نیز از امام صادق(ع) چنین نقل شده ...
■ چرا نماز و قرآن باعث آرامش دلهاست؟
خدا جويي امري است فطري و در ضمير و ذات همه انسانها نهفته است. انسان براي رسيدن به هدف عالي و «رضوان حق»، نيازمند به يك «آرامش آرماني و دروني» است. اين آرامش فقط با ياد و نام خدا بدست ميآيد. از اين جهت قرآن شريف با بيان قاعدة كلي و فراگير، ميفرمايد ...
