پاسخ از طرف محمدسعید اختریان پور: در آيات و روايات براي نمازگزاران حقيقى، خصايص و ويژگى‏هايى‏ زيادى مطرح گرديده از جمله در قرآن كريم به موارد ذيل اشاره گرديده:
- مداومت بر نماز«الذين هم على صلاتهم دائمون»
- انفاق مال در راه خدا به محروم (والذين هم فى اموالهم حق معلوم للسائل و المحروم)
- حفظ عفت درشهوت جنسى (والذين هم لفروجهم حافظون)
- رعايت امانت و وفاى به عهد (والذين هم لاماناتهم و عهدهم راعون)
- محافظت بر اوقات و شرايط نماز (و الذين هم على صلواتهم يحافظون)
از معصومين عليهم السلام نيز رواياتي نقل گرديده كه از آنها مي توان به ويژگي هاي نمازگزار واقعي پي برد از جمله:
امام صادق عليه السلام در روايتي فرموده اند:« خداوند تبارك و تعالي مي فرمايد: همانا نماز كسي را قبول مي كنم كه:
- دربرابر عظمتم تواضع كندو برايم خاكسار باشد.
- براي رضاي من از شهوت ها دوري جويد؛
- روزهايش را با ذكر من به شب رساند؛
- بر بندگانم فخري نفروشد؛
- گرسنگان را سير كند؛
- برهنگان را بپوشاند؛
- بر مصيبت ديدگان رحم كند؛
- بي پناهان راپناه دهد؛
اوست كه نور (بندگي اش ) مانند خورشيد مي درخشد.»
در روايت ديگري آنحضرت در خصوص تشخيص بين نمازگزار غيرواقعي از نمازگزار واقعي بيان داشته اند:« به طول ركوع و سجود شخص ننگريد (فريفته نگرديد) زيرا ممكن است به آن عادت كرده باشد و اگر ترك كند موجب وحشتش گردد، ليكن به راستي گفتار و اداي امانتش بنگريد.»