پاسخ: از نظر اسلام یکی از واجبات، توبه از گناه است. خداوند متعال در قرآن کریم مردم را به توبه امر کرده است و می فرماید: "اى کسانى که ایمان آورده‏اید بسوى خدا توبه کنید، توبه‏اى خالص، امید است (با این کار) پروردگارتان گناهانتان را ببخشد و ..."[1] بنا براین در مواردی که انسان مرتکب کار حرامی شده باشد لازم است که فوراً توبه کند. در روایات برای توبه آدابی بیان شده است. معصوم (ع) می فرماید: هر بنده ای که مرتکب گناه شود اگر بعد از گناه غسل کند و دو رکعت نماز به جا آورد و استغفار (توبه)کند خداوند او را می بخشد و حق او بر خداوند است که توبه او را بپذیرد، زیرا خداوند فرموده است کسی که مرتکب کار بد یا ظلمی شود و پس از آن توبه کند خدا را بخشنده و مهربان خواهد یافت. "[2] بنا بر این یکی از آداب توبه خواندن دو رکعت نماز است که قبل از توبه خوانده می شود.



در روایت دیگری آمده است که امام صادق (ع) فرمود: "کسی که چهار رکعت نماز بخواند و در هر رکعت پنجاه بار سوره توحید را بخواند قبل از این که از نماز خارج شود توبه اش پذیرفته خواهد شد."[3] شاید مراد از نماز توابین، یکی از این دو نماز (دو رکعت یا چهار رکعت نماز قبل از توبه) است؛ زیرا در روایات غیر از این نماز، نماز دیگری را به عنوان نماز توابین نیافتیم.

البته برخی از عرفا در توصیه هایشان گفته اند: نماز اهل انابه و توبه هشت رکعت هنگام زوال است.[4]


[1] تحریم، 8:" یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا تُوبُوا إِلَى اللَّهِ تَوْبَةً نَصُوحاً عَسى‏ رَبُّکُمْ أَنْ یُکَفِّرَ عَنْکُمْ سَیِّئاتِکُمْ وَ..."

[2] وسائل‏الشیعة ج : 16 ص : 79، حدیث 21032، الْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدٍ الدَّیْلَمِیُّ فِی الْإِرْشَادِ قَالَ قَالَ ع مَا مِنْ عَبْدٍ أَذْنَبَ ذَنْباً فَقَامَ فَتَطَهَّرَ وَ صَلَّى رَکْعَتَیْنِ وَ اسْتَغْفَرَ اللَّهَ إِلَّا غُفِرَ لَهُ وَ کَانَ حَقّاً عَلَى اللَّهِ أَنْ یَقْبَلَهُ لِأَنَّهُ سُبْحَانَهُ قَالَ وَ مَنْ یَعْمَلْ سُوءاً أَوْ یَظْلِمْ نَفْسَهُ ثُمَّ یَسْتَغْفِرِ اللَّهَ یَجِدِ اللَّهَ غَفُوراً رَحِیماً.

[3] التهذیب 3: 188 الحدیث 427، الوسائل 5: 245 الباب 13 من أبواب بقیّة الصلوات المندوبة الحدیث 1. ، عن عبد اللَّه بن سنان، عن أبی عبد اللَّه علیه السّلام قال: «من صلّى أربع رکعات یقرأ فی کلّ رکعة قل هو اللَّه أحد خمسین مرّة، لم ینفتل و بینه و بین اللَّه ذنب»

[4] بر گرفته از توصیه های اخلاقی حضرت آیت ا...سید علی قاضی