■ آيا نماز خواندن ما اثر تكويني هم دارد و مي تواند بر عالم هستي تاثير گذار باشد؟
پاسخ: عالم تكوين يا همان عالم هستي، عالم اسباب و مسببات است و بر اساس آنچه از آيات و روايات به دست مي آيد نماز نيز يكي از عوامل و اسباب تاثير گذار بر اين عالم مي باشد كه در اينجا به چند مورد اشاره مي نمائيم:
- اثر نماز در بلاهاي آسماني
وجود بلاها و آفت هاي آسماني از ويژگي هاي عالم تكوين مي باشد كه نماز در اين ويژگي عالم هستي اثر گذار بوده موجب مصونيت انسان از اين بلاها مي شود.
پيامبر اکرم صلي الله عليه و آله و سلم فرمودند:« هرگاه خداوند، آفتي از آسمان فرو فرستد، حاملان قرآن و نگهبانان خورشيد - يعني نگهبانان وقت نماز - و آباد کنندگان مساجد، از آن در امانند.»
- اثر نماز در آسايش زندگي
نماز به عنوان مهمترين ذكر الهي، نقش بسيار مهمي در آسايش زندگي طبيعي انسان دارد چرا كه اگر اين فريضه عبادي رها شود به وعده الهي انسان گرفتار زندگي سخت و پر مشقتي خواهد شد آنجا كه فرموده است:« وَ مَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِكْري فَإِنَّ لَهُ مَعيشَةً ضَنْكا» ؛« و هر كس از ياد من روى گردان شود، زندگى(سخت و) تنگى خواهد داشت» و در مقابل اگر مردم به دين داري و نماز روي بياورد اين عمل آنها موجب نزول بركات دنيوي بر آنها خواهد شد همانگونه كه خداوند متعال فرموده است:« وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرى آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَفَتَحْنا عَلَيْهِمْ بَرَكاتٍ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْض» ؛« و اگر اهل شهرها و آباديها، ايمان مىآوردند و تقوا پيشه مىكردند، بركات آسمان و زمين را بر آنها مىگشوديم»
- اثر نماز بر رفع مشكلات دنيوي
از ديگر آثار تكويني نماز، نقش آن در رفع مشكلات دنيوي مي باشد، در قرآن آمده است:« وَ اسْتَعينُوا بِالصَّبْرِ وَ الصَّلاةِ وَ إِنَّها لَكَبيرَةٌ إِلاَّ عَلَى الْخاشِعين» ؛« از صبر و نماز در برخورد با مشکلات نيرو بگيريد؛ همانا نماز سنگين است مگر براي خاشعان»
ابي عبيده خداء گفت: با حضرت باقر (ع ) بودم، مركبم گم شد.امام - عليه السلام - فرمود: دو ركعت نماز بگذار و بعد بگو:« اللهم راد الضالة، مادئا من الضلالة رد علي ضالتي فانها من فضلك و عطائك»؛« خداوند!تو كه گمشده را باز مي گرداني، و از گمراهي به هدايت مي آوري گمشده ام را به من بازگردان كه آن از احسان و بخشش توست»، بعد امام (ع ) فرمود: اي اباعبيده !پيش آي و سوار شو.با حضرت سوار شدم، همچنان كه راه مي پيمودم در راه يك سياهي به چشم ما خورد، امام (ع ) فرمود: اين شتر توست.چون دقت كردم دريافتم كه شتر من است.
- ولايت بر هستى خويش!
از بركاتِ نماز و عبادت آن است كه انسان بتدريج و گام به گام بر هستى تسلّط پيدا مي كند بگونه اي كه در سخت ترين حالات زندگي از آرامش قلبي برخوردار خواهد شد همانگونه كه خداوند متعال فرموده است:«أَلا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ» ؛« آگاه باشيد، تنها با ياد خدا دلها آرامش مىيابد!»
- همگرايي هستي با نمازگزار
از ديگر آثار تكويني نماز آن است كه مي تواند هستي را با خود هم نوا نموده و به گونه اي كه زبان به تسبيح الهي بگشايند.
يكي از ياران امام سجاد عليه السلام به نام سعيد بن مسيب نقل كرده: يك سال من در خدمت امام زين العابدين (عليه السلام ) از مكه بيرون آمدم در منزلى فرود آمد دو ركعت نماز خواند در سجده تسبيح پروردگار كرد هر چه در آن اطراف از درخت و گياه وجود داشت با او به تسبيح پرداختند.
من از شنيدن صداى تسبيح آنها ترسيدم، سر برداشته فرمود سعيد! ترسيدى؟ عرضكردم آرى يا ابن رسول الله فرمود اين تسبيح اعظم است.
- افزایش عقل و خرد
از ديگر آثار عجيب نماز به عنوان بالاترين ذكر الهي اين است كه موجب افزايش عقل و خرد انسان مي گردد
حضرت علی علیه السلام در اين باره فرموده است:« مَنْ ذَكَرَ اللَّهَ سُبْحَانَهُ أَحْيَا اللَّهُ قَلْبَهُ وَ نَوَّرَ عَقْلَهُ وَ لُبَّهُ» ؛« هر کس که خداوند سبحان را یاد کند، خداوند دل او را زنده کرده و عقل و خردش را روشن گرداند.»
■ حالت دست در الله اکبر اول نماز (قبل از اينکه نماز شروع شود) چگونه است ؟ مثلاً انگشت بزرگ بايد زير گوش ها باشد؟
نحوه صحیح بالا بردن دست ها اینگونه است که اولا باید انگشت ها به هم چسبیده باشند و دوما دست ها باید از پایین بالا برده و به کنار گوش ها برسند.
نیازی به برخورد دست با گوش ها نیست و دست ها را معمولی بالا ببرید.
آيتالله خامنهاي
منبع: مرکز ...
■ آیا حضور قلب دارای مراتب و مراحل هست که بشود با تمرین به دست آورد
مراتب حضور قلب:
در سخنان بزرگان اهل معرفت برای حضور قلب مراتبی بیان شده است که در ادامه به اختصار به آن اشاره میکنیم.
• مرتبۀ اول:
نمازگزار همین اندازه میداند كه دارد با خداوند سخن میگوید و او را ستایش میکند؛ اگر چه به معانی الفاظ توجه ندارد. ...
■ چرا شیعه دست بسته نماز نمی خواند؟
شیعه دست بسته نماز خواندن را حرام می داند در حالیکه هیچیک از مذاهب اهل سنّت نیز آن را واجب ندانسته اند. بعضى آن را مستحب و گروهى مثل مالک بن انس در نمازهاى واجب آنرا مکروه شمرده اند.
در زمان پیامبر (صلی الله علیه و آله) حتی زمان خلیفه اوّل، ه ...