ارسال کننده : رضادمیرچی
طرح : ایده پرداز: رضا دمیرچی
قال الله تبارك و تعالی: و أمر اهلك بالصّلاه و اصطبر علیها(طه، 20 آیه 132)
و تو اهلت را به برپایی نماز بخوان و در این امر پایداری و صبوری پیشه كن.
در عصر ارتباطات، دسترسی آسان به شبکه های مجازی به ویژه از طریق تلفن همراه، امروزه به خوبی جای خود را در زندگی مردم جا باز کرده¬اند و به بخش جدا ناپذیر زندگی بسیاری از مردم تبدیل شده¬اند. و نقش خانواده در تربیت فرزندان به ویژه تربیت دینی به شدت کاهش یافته است.
برای زمینه سازی، ایجاد انگیزه و دعوت نوجوانان و جوانان به نماز راه های مختلفی وجود دارد و مطالعاتی زیادی در این زمینه منتشر شده است. ولی بنده با توجه به زمان کنونی، آموزش شیوه¬های دعوت به نماز به والدین به جای آموزش نماز به نوجوانان و جوانان و همراه نمودن نوجوانان و جوانان توسط والدین در مکان های مذهبی را پیشنهاد می¬کنم.
1- آموزش شیوه های دعوت به نماز به والدین به جای آموزش نماز به نوجوان و جوانان
شیوه¬های دعوت به نماز به ویژه در نسل نوجوان و جوان اصول وقواعدی را دارد که متاسفانه اکثر والدین امروزی یا آشنا به آنها نیستند و یا به دلیل مشکلات زندگی و یا زمان کافی را برای آموزش فرزندان ندارند. پیشنهاد بنده در بحث آموزش، آموزش اولیاء توسط مدارس، برنامه های رادیویی و تلویزیونی و دستگاه¬های فرهنگی است که باید با یک برنامه¬ریزی خوب و اجرای برنامه¬های آموزشی جذاب بتوانند اولیاء را نسبت به شرکت در آن جذب کنند. و با ارزیابی و سنجش این برنامه¬ها، نسبت به تقویت آن اقدام کنند.
2- همراه نمودن نوجوانان و جوانان توسط والدین درمکان های مذهبی
این بنده را با خاطره¬ای شروع می¬کنم. بنده کارمند یکی از دستگاه¬ها در تهران بودم و روزانه بیش از 16 ساعت بیرون از خانه بودم. خوشبختانه در آن موقع بچه¬ها کم سن وسال بودند. چند سالی است برای اینکه فرصت کافی برای تربیت فرزندانم داشته باشم به قزوین که استان خودم است انتقالی گرفتم. در اوایل خدمت دوستان و همکاران به دلیل موقعیت خوب شغلی را از دست دادم مرا مذمت می¬کردند. با توجه به اینکه در قزوین فرصت کافی دارم. با پسرم به باشگاه ورزشی می¬رویم و برای اینکه انگیزه برای پسرم ایجاد کنم چند تا از فرزندان همسایه¬هایم را با خود به باشگاه می¬برم. در تابستان که فرصت کافی داشتم غروب برای نماز مغرب و عشاء بچه های ساختمان را جمع می کردم و به مسجد محل می¬رفتیم. روزی دخترم که فرزند اول من است به من اعتراض کرد که چرا بچه¬های ساختمان را با خود به مسجد می¬بری و من در پاسخ گفتم اگر من بتوانم یکی از این بچه ها را با نماز آشنا بکنم و نماز خوان شود برای آن دنیایم کافی است. این جمله چنان تاثیری در دخترم گذاشت که الحمدالله الان هم دخترم و پسرم نمازهایشان را به موقع می¬خوانند. و من بسیار از خداوند ممنون هستم. نقل کردن این خاطره به این دلیل بود که در بحث آموزش والدین باید به والدین آموزش دهیم که در تربیت دینی، ضمن همراه بودن با فرزندان، برای ایجاد انگیزه، دوستان و هم سن وسالان را فرزندان کنار آنان داشته باشیم.
به امید روزی که همه فرزندان ایران زمین به نماز خواندن افتخار کنند.